SUÇLAR: Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralamaya teşebbüs
İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1.maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1.maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...'a karşı kasten yaralamaya teşebbüs suçundan kurulan hükmün niteliği ve türü gözetildiğinde kesin nitelikte olduğu ve temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmış ise de; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.03.2009 tarih ve 2009/2-43 Esas, 2009/56 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere; kesin nitelikteki hükmün suç vasfına yönelik aleyhe temyiz yasa yoluna başvurulması halinde temyize konu olabilecekleri kabul edildiğinden, katılan ... vekilinin anılan hükmü "suç vasfına" ilişkin temyiz ettiği anlaşılmakla, kararın temyiz kanun yoluna tabi olduğu, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Elazığ 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.01.2020 tarihli ve 2019/180 Esas ve 2020/23 Karar sayılı kararı ile;
a.Sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1,35,29,62,53. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 6 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve sanık ... yönünden 58. maddesi gereği cezasının mükerrerlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,
b.Sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...'a karşı kasten yaralamaya teşebbüs suçundan, ayrı ayrı 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatlerine, karar verilmiştir.
2. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 10.11.2021 tarihli ve 2020/807 Esas, 2021/958 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik Cumhuriyet savcısı (aleyhe), katılanlar ... ve ... vekili, sanıklar müdafilerinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
A.Katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz istemi özetle; sanıklar hakkında haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, sanıkların katılan ...’a karşı eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs olduğuna, ilişkindir.
B.Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle; eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeye, sanığın atılı suçu işlediğine dair kesin ve somut delil olmadığına, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, teşebbüsün derecesine, ilişkindir.
C.Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle; sanığın atılı suçu işlediğine dair kesin ve somut delil olmadığına sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, ilişkindir.
D.Sanıklar müdafiinin temyiz istemi özetle; eksik inceleme ve hatalı değerledirmeye, sanıkların atılı suçları işlediklerine dair kesin ve somut delil olmadığına, suç vasfına, haksız tahrikin derecesine, ilişkindir.
1.Olay günü sanık ...'ın katılan ...'in dükkanının önünde ağabeyi ... ile karşılaştığı ve tartışmaya başladıkları, bu sırada katılan ...'in iş yerinden çıkarak şahısları ayırdığı, birkaç saat sonra sanık ...'ın tekrar olay yerine geldiği, katılana kavgayı neden ayırdığını karışmaması gerektiğini söylediği, daha sonra tartışmanın kavgaya dönüştüğü ve sanık ...'ın katılan ...'e kafa attığı, olay esnasında diğer dükkan sahiplerinin de olayı ayırmaya çalıştığı, daha sonra sanık ...'ın kaçarak uzaklaştığı ve kardeşi sanık ...'ın aradığı, beraber eve gittikleri, sanık ...'ın evde bulunan tüfeği aldığı, kardeşi sanık ...'ın da silah alarak olay yerine gittikleri, şahısların araçtan indikleri ve iş yerine yöneldikleri, sanık ...'ın ve ...'ın ellerindeki silah ve tüfek ile birden fazla kez katılan ...'e ateş ettikleri, katılan ...'deki yaralanmalar dikkate alındığında yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olmadığı, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olmadığı, anlaşılmıştır.
2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosyada mevcut delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, katılan ...'e yönelik eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya kapsamında eksik incelemenin söz konusu olmadığı, suç vasfı ve yaptırımların isabetli şekilde belirlendiği, dosya kapsamından katılandan sanıklara yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği, sanıklar hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralamaya teşebbüs suçunu işlediklerine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından şüphe sanıklar lehine değerlendirilerek atılı suçtan beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmediği anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 10.11.2021 tarihli ve 2020/807 Esas, 2021/958 Karar sayılı kararında katılanlar ... ve ... vekili, sanıklar ... ve ... müdafileri, sanıklar müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 /1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1.maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 /1. maddesi uyarınca Elazığ 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
23.05.2024 tarihinde karar verildi.