Mahkûmiyet
Sanığın 18.03.2021 tarihinde yüzüne karşı verilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 08.04.2021 tarihinde temyiz isteğinde bulunduğu anlaşılmıştır.
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında verilen kararın temyiz edilerek bozulması üzerine yukarıda tarih ve sayısı belirtilen Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 184 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 50 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca imar kirliliğine neden olma suçundan 7.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
Katılan vekilinin temyiz isteği, sanık hakkında üst hadden ceza verilmesi gerektiğine, takdiri indirim sebeplerinin uygulanmasının ve cezanın paraya çevrilmesinin hukuka uygun olmadığına ilişkindir.
Sanığın iddianameye konu yerde kaçak ve izinsiz dört katlı betonarme bina inşa ettiği, 02.09.2014 tarihinde tespit edilerek inşaatın mühürlendiği, bu suretle imar kirliliğine neden olma suçunu işlediği Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.
A. Sanığın Temyiz İsteği Yönünden
Sanığın 18.03.2021 tarihinde yüzüne karşı verilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 08.04.2021 tarihinde temyiz isteğinde bulunduğu anlaşıldığından, 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği reddine karar verilmiştir.
B. Katılan Vekilinin Temyiz İsteği ve Sair Nedenler Yönünden Yapılan İncelemede
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede;
Antalya Valiliği Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü'nün cevabi yazısının ekinde gönderdiği yapı kayıt belgesinin yapı tatil zaptında belirtilen alanı kapsayıp kapsamadığının ilgili belediyeden sorularak sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğunun gözetilmemesi,
Nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.
A. Sanığın Temyiz İsteği Yönünden
Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
B. Katılan Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden
Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
22.05.2024 tarihinde karar verildi.