Taraflar arasında görülen davada;
Davacı, mirasbırakan ...'un 16/03/2003 tarihinde öldüğünü, hostes olduğundan sürekli yurt dışına gitmesi nedeniyle mirastan doğan işlemlerin halledilmesi için ... 29. Noterliği ... gün ve ... yevmiye numaralı vekaletname ile kardeşi davalı ...'u vekil tayin ettiğini, dava konusu ... ada ... parsel ... nolu bağımsız bölümün önce davalı annesi ...’e devredildiği, onun da tekrar intifa hakkını üzerinde tutarak çıplak mülkiyetini davalı ...’ye devrettiğini, ayrıca mirasbırakandan kalan bankadaki para ve araçlardan da pay verilmediğini ileri sürerek tapu kaydının iptali ile miras payı oranında tapuya tesciline, olmazsa 80.000,00 TL alacağına, yaşanılan üzüntü ve sıkıntı nedeniyle 10.000,00 TL manevi tazminata ve terekedeki diğer menkuller için 10.000 TL tazminata karar verilmeini istemiştir.
Davalılar, davacının kendi iradesiyle ve bilinçli olarak vekil kıldığını, taşınmazın annesinin adına tescil edileceğini bildiğini, annenin Ataşehir'de ev alabilmesi için adına kayıtlı dava dışı yazlığını satarak parasını davacıya verdiğini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.
Mahkemece, davanın zamanaşımından reddine ilişkin olarak verilen karar Dairece “...Hal böyle olunca, işin esasının incelenmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı biçimde hüküm kurulması isabetsizdir...” gerekçesiyle bozulmuş, bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde mahkemece işlemlerin davacının rızası ile yapıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla;Tetkik Hâkimi ...' nün raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.
-KARAR-
Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 18.50 TL. bakiye onama harcının temyiz edenden alınmasına, 09/07/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.