Mahkumiyet
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286. maddesinin 1. fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260. maddesinin 1. fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291. maddesinin 1. fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294. maddesinin 1. fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298. maddesinin 1. fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
Sanık müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Van 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.04.2021 tarihli ve 2020/139 Esas, 2021/218 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81. maddesinin 1. fıkrası, 35. maddesinin 2. fıkrası, 29. maddesinin 1. fıkrası 62. maddesinin 1.
fıkrası ve 53. maddesinin 1. fıkrası uyarınca 6 yıl 6 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Van Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 12.10.2022 tarihli ve 2021/1094 Esas, 2022/1182 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280. maddesinin 1. fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280. maddesinin 2. fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81. maddesinin 1. fıkrası, 35. maddesinin 2. fıkrası, 29. maddesinin 1. fıkrası, 62. maddesinin 1. fıkrası ve 53. maddesinin 1. fıkrası uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
1. Sanık müdafiin temyiz istemi özetle; suçun kasten yaralama suçunu oluşturduğundan bahisle suçun vasfına, haksız tahrike, meşru savunmaya ve ceza miktarına ilişkindir.
2. Cumhuriyet savcısının temyiz istemi özetle; suçun kasten yaralama suçunu oluşturduğundan bahisle suçun vasfına ilişkindir.
1. Dosya içeriğine göre; sanık ve mağdurun olay tarihinde polis lojmanlarındaki kazan dairesinde mağdurun amir konumda bulunması suretiyle görevli olarak çalıştıkları, kazan dairesindeki günlük işlerin yapımı sırasında mağdurun sanığa kazanlarda kaynak işlerini yapması gerektiğini söylediği, sanığın ise bunu yapamayacağını söylediği, bu nedenle taraflar arasında tartışma çıktığı, çıkan tartışma sırasında sanığın yemek yapımında kullandığı bıçakla mağdurun göğüs bölgesinden hedef gözeterek yaraladığı, göğüsteki yaralanma pnömotoraksa sebep olacak, hayati tehlike oluşturacak ve basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek nitelikte olduğu, mağdurun ise yumruk vurmak suretiyle sanığı basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte yaraladığı, orada bulunan tanıklarca tarafların ayrıldıkları, anlaşılmıştır.
2. İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükmün denetime olanak verecek şekilde yeterli gerekçeyi içerdiği, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, suçta kullanılan silahın öldürmeye elverişli oluşu, hedef alınan vücut bölgesi, darbe sayısı, yaralanmanın niteliği ve suçun işleniş biçimi nazara alındığında sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğuna dair takdir ve değerlendirmede isabetsizlik görülmediği, sanığın eyleminde, yasal koşulları gerçekleşmediğinden sanık lehine 5237 sayılı Kanun'un 25 ve 27. maddelerinin uygulanma olanağı bulunmadığı, ilk haksız hareketin kimden geldiğinin tespit edilememesi karşısında haksız tahrik
nedeniyle asgari hadden yapılan indirim oranının isabetli olduğu, teşebbüsün derecesinin isabetli olarak belirlendiği, dosyada eksik inceleme bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşılmakla, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Van Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 12.10.2022 tarihli ve 2021/1094 Esas, 2022/1182 Karar sayılı kararında sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısınca öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Van 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Van Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
20.05.2024 tarihinde karar verildi.