Düşme
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
5237 sayılı Kanunun 116/4. maddesi kapsamındaki konut dokunulmazlığının ihlâli suçunun, 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik öncesinde de 5271 sayılı Kanun'un 253/1. maddesi uyarınca uzlaşma kapsamında olduğu, soruşturma aşamasında taraflara usulüne uygun şekilde uzlaşma teklif edildiği ve mağdurun kabul etmemesi nedeniyle uzlaşmanın sağlanamadığı halde Mahkemece eylemin şikâyete tâbi olmadığı da gözetilmeden yasal ve yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde uzlaşma nedeniyle düşme kararı verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş,o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 27.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.