Mahkumiyet
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Ankara Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.05.2021 tarihli ve 2021/48 Esas, 2021/214 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/2-b-son, 62,53/1. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 24.12.2021 tarihli ve 2021/1235 Esas, 2021/2903 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme ilişkin sanık müdafii ve katılan vekilinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1. maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/2-b, 29,62,53/1. maddeleri uyarınca 6 yıl 12 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
Sanık müdafinin temyiz sebepleri özetle; temel cezanın fazla belirlendiğine, haksız tahrikin derecesine, aleyhe bozma yasağına aykırı davranıldığına İlişkindir.
1. Dosya içeriğine göre; sanık ... ve eşi ... arasında ailevi geçimsizlik bulunduğu, olay günü sanık ile eşi arasında yine tartışma çıktığı, ...'in akrabası olan katılan ...'yi eve çağırdığı, katılanın eve gelmesinden sonra sanık ile eşi arasındaki tartışmanın sürdüğü, katılanın sanığın eşine destek olup sanığa da birtakım sözler söyleyerek ...'i evden götürmek istediği, sanığın ise bıçak çekerek eşinin evden gitmesine engel olmaya çalıştığı, ...'in oğlu ...'le birlikte evden dışarı çıkmasından sonra sanığın bıçakla ...'in peşinden gittiği, tarafları ayırmaya çalışan katılan ile sanık arasında bir arbede yaşadığı, sanığın da bu duruma sinirlenerek elindeki bıçağı rastgele katılana savurduğu, bıçağın katılanın sol kolunun üst kısmı koltuk altı bölgesine isabet ettiği, katılanın alınan adli raporlara göre arter kesisi nedeniyle hayati tehlike geçirecek ve sol kolunda uzuv kaybı oluşacak biçimde yaralandığı, anlaşılmıştır.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda, oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek isabetli şekilde belirlendiği, katılandan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, ilk derece mahkemesince kurulan hükmün katılan vekilince aleyhe istinaf edilmesi sebebiyle aleyhe bozma yasağından bahsedilemeyeceği anlaşıldığından sanık müdafinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 24.12.2021 tarihli ve 2021/1235 Esas, 2021/2903 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
20.05.2024 tarihinde karar verildi.