İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. ve 286/2-(a) maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Ankara Batı 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 21.06.2022 tarihli ve 2021/293 Esas, 2022/315 Karar sayılı ilamı ile; suça sürüklenen çocuğun mağdura karşı nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 82/1-e, 35/2, 31/2 ve 62/1. maddeleri uyarınca 5 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi de dikkate alınarak neticeten 1 yıl 6 ay 22 gün üzerinden infazına karar verilmiştir.
2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 20.09.2022 tarihli ve 2022/1445 Esas, 2022/1596 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-(a) maddesi uyarınca "Hüküm fıkrasının kazanılmış hak nedeniyle cezanın belirlendiği paragrafında yer alan "1412 sayılı CMUK’un 326/son" ibaresinin "5271 sayılı CMK’nın 283." ibaresiyle, müsadere kararının verildiği paragrafta yer alan "TCK'nin 54. maddesi gereğince karar kesinleştiğinde müsaderesine" ibaresinin "sahibine iadesine" ibaresiyle değiştirilmesi suretiyle ibaresinin "sahibine iadesine" ibaresiyle değiştirilmesi suretiyle, düzelterek esastan reddine karar verilmiştir.
Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebepleri özetle; Adli Tıp Kurumu raporunun hükme esas alınamayacağına, kararın gerekçesiz olduğuna, delillerin hatalı değerlendirildiğine, eksik incelemeye, haksız tahrike, meşru savunmaya ve suç vasfına ilişkindir.
1. Suça sürüklenen çocuk ile mağdur ...’ün aynı sitede oturdukları, olay günü aralarında tartışma çıktığı, suça sürüklenen çocuğun evlerine giderek, babasına ait pompalı av tüfeğini eline alıp mağdur ...'e bir el ateş ettiği ve onu bacağından yaşamını tehlikeye sokacak şekilde yaralandığı olayda;
2. Oluşa ve dosya kapsamına göre; suça sürüklenen çocuğun, av tüfeği ile toplu giriş mesafesinden bir el ateş ederek mağduru sağ uyluğundan yaraladığı, mağdur çocuğun doku kaybı ve damar yaralanmaları (femoral arter ve ven parçalanmış) nedeniyle hayati tehlike geçirdiği olayda, mağdurda meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı dikkate alındığında suça sürüklenen çocuk hakkında 13 yıldan 20 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 35/2. maddesi gereğince uygulama yapılırken TCK'nin 61. maddesindeki ölçütler ve TCK'nin 3. maddesindeki cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan makul oranda uzaklaşılması gerekirken, yazılı şekilde eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
3. İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eksik incelemenin bulunmadığı, suçta kullanılan aletin elverişli olması, atış mesafesi ve katılanda meydana gelen yaralanmanın boyutu gözetildiğinde suç vasfının nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs olarak belirlenmesinde isabetsizlik bulunmadığı, mağdurdan
sanığa yönelen haksız söz ve davranış bulunmadığı, olayda meşru savunma hükümlerinin uygulama şartlarının bulunmadığı, anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde eleştiri nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 20.09.2022 tarihli ve 2022/1445 Esas, 2022/1596 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara Batı 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
20.05.2024 tarihinde karar verildi.