İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286. maddesinin 1. fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260. maddesinin 1. fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291. maddesinin 1. fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294. maddesinin 1. fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298. maddesinin 1. fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Afyonkarahisar 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.03.2022 tarihli ve 2021/209 Esas, 2022/204 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdura yönelik kasten öldürmeye teşebbüse azmettirme suçundan açılan kamu davasında 5271 sayılı Kanun 'un 223. maddesinin 2. fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.
2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 24.06.2022 tarihli ve 2022/1459 Esas, 2022/1671 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
Katılan vekilinin temyiz istemi özetle; suçun sabit olduğuna, sanığın eyleme iştirak ettiğine ilişkindir.
Dosya içeriğine ve istenen kamera kaydına göre; olay tarihinde komşu olan katılan ve sanığın aileleri arasında park meselesinden tartışma çıktığı, hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan mahkumiyet hükmü istinaf aşamasında kesinleşen suça sürüklenen çocuk ... ve babası olan sanık ...'nin katılan ile tartıştıkları sırada katılanın yerden taş alarak kendilerine doğru gelmesi üzerine suça sürüklenen çocuk ve sanığın, sanık ...'ya ait olduğu değerlendirilen aracın yanına gittikleri, aracın içerisinden suça sürüklenen çocuk ve sanık ...'nın birer adet tüfek aldıkları, suça sürüklenen çocuk önde olacak şekilde katılana doğru koştukları ve suça sürüklenen çocuğun yakın mesafeden katılana ateş etmek suretiyle katılanı hayati tehlike geçirecek şekilde yaraladığı, bu sırada sanık ...'nın suça sürüklenen çocuğun arkasından koştuğu olayda, sanık ...'nın fiilinin suçun işlenmesini kolaylaştırdığı ve asıl faile cesaret vererek suç işleme kararını kuvvetlendirdiği anlaşıldığından, sanık ...'nin, katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan sorumlu tutularak, 5237 sayılı Kanun' un 39. maddesi uyarınca "yardım eden" sıfatıyla cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi yönünden hükümde hukuka aykırılık bulunmuştur.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan vekilinin temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 24.06.2022 tarihli ve 2022/1459 Esas, 2022/1671 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302. maddesinin 2. fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesinin 2. fıkrasının (a) bendi uyarınca Afyonkarahisar 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
20.05.2024 tarihinde karar verildi.