İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Diyarbakır 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.02.2022 tarihli ve 2019/48 Esas, 2022/62 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2,29/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 25.04.2022 tarihli ve 2022/631 Esas, 2022/730 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun, 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesinin uygulaması sırasında, zarar ve tehlikenin ağırlığına göre alt sınırla üst sınır arasında, işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı makul bir ceza verilmesi gerekirken, temel cezanın alt sınıra yakın olacak şekilde 10 yıl olarak belirlenmesi ile aynı Kanun'un 29. maddesinin uygulaması sırasında, ilk haksız hareketin sanıktan kaynaklandığı sabit olduğu halde, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının belli olmadığından bahisle cezadan 1/4 oranında indirim yapılarak eksik ceza tayini aleyhe istinaf başvurusu bulunmadığından eleştirerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın yaralama kastıyla hareket ettiğinden bahisle suç vasfına, meşru savunma hükümlerinin uygulanması gerektiği ile haksız tahrik indirimlerinin azami hadden uygulanması gerektiğine ilişkindir.
1.Sanık ile katılanın akraba oldukları, olay öncesinde ailevi sebeplerden kaynaklı husumetin bulunduğu, olay tarihinde, tarafların karşılaştıkları, aralarında henüz herhangi bir konuşma geçmeden sanığın üzerinde taşıdığı ekmek bıçağıyla katılanı omuz, karın ve diz bölgesinden karaciğer yaralanmasına ve hayati tehlike geçirmesine sebep olacak şekilde yaralaması üzerine katılanın da üzerinde taşıdığı bıçakla sanığı basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı, sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğu kabul edilerek buna uygun uygulama yapıldığı anlaşılmıştır.
2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı,eksik incelemenin bulunmadığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, suçta kullanılan aletin elverişliliği, darbe sayısı, hedef alınan vücut bölgeleri ile meydana gelen zararın ağırlığı nazara alındığında sanığın eyleme bağlı olarak açığa çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu, meşru savunma koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde Bölge Adliye Mahkemesince eleştirilen hususlar dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 25.04.2022 tarihli ve 2022/631 Esas, 2022/730 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince eleştirilen hususlar dışında hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Diyarbakır 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
20.05.2024 tarihinde karar verildi.