Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-Şikayetçi Zühal'in oturduğu daireye yönelik konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümde, daire içerisinde birden fazla kişinin yaşıyor olması, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43/2. maddesinin uygulanmasını gerektirir bir sebep olmadığı gözetilmeden 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesi uyarınca arttırım yapılmak suretiyle fazla ceza tayini,
2-Suç tarihinde uzlaşma kapsamında olmayan tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında olan konut dokunulmazlığının ihlâli suçu ile birlikte işlendiği, hükümden sonra 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 106/1-1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, sanığın üzerine atılı konut dokunulmazlığının ihlâli ve tehdit suçları yönünden uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, açıklanan nedenlerle hükümlerin istem gibi BOZULMASINA, 22.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.