SUÇLAR: Cinsel taciz, hakaret
HÜKÜMLER: Mahkûmiyet
Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR
1. Sanıklar hakkında cinsel taciz ve hakaret suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 125 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca açılan kamu davalarının yapılan yargılaması sonucunda, Gaziantep 20. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.05.2016 tarihli ve 2015/501 Esas, 2016/156 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanıkların ayrı ayrı hakaret ve cinsel taciz suçlarından, 5237 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 14 ay 7 gün hapis cezası ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
A. Sanık ...’in Temyiz İstemi
Sübuta, mahkûmiyete yeterli delil olmadığına, ceza miktarına ilişkindir.
B. Sanık ...’ın Temyiz İstemi
Herhangi bir sebep içermemektedir.
Sanıkların sübuta eren eylemlerinin kül halinde 5237 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinin birinci fıkrasındaki cinsel taciz suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin sanıklar hakkında ayrıca hakaret suçundan mahkûmiyet hükmü tesisi hukuka aykırı görülmüştür.
Bozma kapsam ve gerekçesine göre Tebliğnamedeki başka sebeple bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep 20. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.05.2016 tarihli ve 2015/501 Esas, 2016/156 Karar sayılı kararına yönelik sanıkların temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye farklı gerekçe ile uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
22.02.2024 tarihinde karar verildi.