5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/2-e, 62/1, 51/1,51/3, 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet.
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
16.10.2008 tarihli celsede, şikayetçi olduğunu beyan etmesine rağmen katılma hakkı kendisine hatırlatılmayan müşteki ...'nın 5271 sayılı CMK'nın 260. maddesi uyarınca katılan sıfatını alabilecek surette suçta zarar gören sıfatıyla temyiz hakkının bulunduğu kabul edilerek, yaralanması nedeniyle suçtan doğrudan zarar gördüğü anlaşılan ve hükmü temyiz etmek suretiyle katılma iradesini koyan müştekinin 5271 sayılı CMK’nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına, müşteki vekili olan Av. ...'in de katılan vekili olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına ve oluşa göre, müşteki vekilinin, sanığın sürücü belgesinin geri alınması ve cezasının ertelenmemesi gerektiğine ilişkin diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Sanığın tali kusurlu hareketi ile sebebiyet verdiği kazada, müştekinin hayati tehlike geçirecek ve kemik kırılmasına da neden olacak şekilde yaralandığı tespit edildiği halde, temel cezanın artırımı sırasında, 5237 sayılı TCK'nın 89/2-b maddesinin belirtilmemesi,
2- 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında anılan madde ile hak yoksunluğuna hükmedilmesi,
Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının, temel cezanın, katılandaki yaralanma nedeniyle artırıldığı (2.) bendine, “hayati tehlike geçirdiği” ve “TCK'nın 89/2-b” ibarelerinin eklenmesine, hükmün hak yoksunluğu ile ilgili (8). bendinde yer alan TCK'nın 53/1 maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün hükümden çıkartılmasına, hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.