1- TCK’nın 116/1, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet
2- TCK’nın 151/1, 152/2-a, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanığın kasten işlemiş olduğu suçlardan dolayı hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasındaki tüm hakları kullanmaktan yoksun bırakılması gerektiği gözetilmeden anılan fıkradaki hakların tamamı yerine "53. maddesinin a, b bentlerinde öngörülen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına" karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, hükümlerin bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkralarından TCK'nın 53. maddesi uygulanmasına ilişkin kısım çıkartılarak yerine "Sanığın mahkum olduğu hapis cezasının kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nın 53/1-a, b, d ve e bentlerindeki haklardan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya, (c) bendinde yer alan kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ise mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" ibaresinin yazılması suretiyle diğer yönleri doğru olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.