İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Sanıklar hakkında Iğdır Cumhuriyet Başsavcılığının 14.12.2016 tarihli iddianamesiyle, parada sahtecilik suçundan cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır.
2.Iğdır Ağır Ceza Mahkemesinin 27.03.2017 tarihli kararıyla, sanık ... hakkında parada sahtecilik suçundan 8 yıl hapis ve 120.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve sanık ... hakkında parada sahtecilik suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.
3.Iğdır Ağır Ceza Mahkemesinin 27.03.2017 tarihli kararı, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesinin 14.07.2017 tarihli kararıyla kaldırılarak, sanıklar hakkında parada sahtecilik suçundan 6 yıl 8 ay hapis ve 100.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve sanık ... Orak'ın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
A.Sanık ... ve müdafinin temyiz istekleri; sanığın üzerine atılı suçu işlemediğinde, delil yetersizliğine ilişkindir.
B.Sanık ... müdafinin temyiz isteği; delil yetersizliğine, adli para cezasının fazla olduğuna ve üzerine atılı suçu işlemediğine ilişkindir.
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1.Dava konusu olay, İstanbul ilinden Iğdır iline çok sayıda sahte para getirileceği bilgisi edinilmesi üzerine, kolluk güçlerince sanıkların bir işyerine girerken sanık ...'ın üzerinden ve elindeki valizden toplam 159.100,00 ABD Doları değerindeki sahte olarak üretilmiş paranın ele geçirildiği iddiasına ilişkindir.
2.İlk Derece Mahkemesince, suça konu sahte paraların bulunduğu valizin Müsayip Kılınç'tan ele geçirildiği gerekçesiyle sanık hakkında atılı suçtan mahkumiyetine, sanık ...'ın ise valizde sahte para olduğunu bilmediği gerekçesiyle beraatine karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Bölge Adliye Mahkemesince, sanıkların birlikte hareket ettikleri kabul edilerek üzerlerine atılı suçtan mahkumiyetlerine karar verilmiştir.
1.Dosya kapsamında yer alan 28.11.2016 tarihli olay tutanağında, sanıkların hal ve hareketlerinden tedirgin şekilde davrandıklarının görülmesi üzerine alınan arama kararına istinaden suça konu sahte paraların ele geçirildiği ayrıca 28.11.2016 tarihli kamera izleme tutanağında, suça konu sahte paraların olduğu valizle işyerinin önüne ilk önce sanık ...'ın geldiği ve sonradan gelen diğer sanık ...'a valizi verdiği hususları belirtilmekle, sanıkların üzerlerine atılı suçu işledikleri anlaşılmıştır. Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanıklar müdafilerinin ve sanık ...'ın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 14.07.2017 tarihli kararında sanıklar müdafileri ve sanık ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Iğdır Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.02.2024 tarihinde karar verildi.