Mahkûmiyet
Katılan vekilinin temyiz istemi yönünden yapılan incelemede; hükmün 29.06.2021 tarihinde katılan vekilinin yüzüne karşı verildiği, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 291/1. fıkrasında belirlenen kanunî süre içerisinde 01.07.2021 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu; kararın 11.07.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilmesine karşın, aynı Kanun’un 295/1. fıkrasında öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşılmakla, katılan vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.
Sanık müdafiinin temyiz istemi yönünden yapılan incelemede; ilk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanunu’nun 286/1 fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. gereği temyiz edenin hükmü temyize
hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Uşak 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.10.2020 tarihli ve 2019/197 Esas, 2020/151 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2,62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 29.06.2021 tarihli, 2021/89 Esas, 2021/1627 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısının istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun'un 280/1. fıkrası uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun'un 280/2. fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile, sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2,62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca 9 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, sanığın öldürme kastının olmadığından bahisle suç vasfına, meşru müdafaaya ve haksız tahrike ilişkindir.
1. Sanık ... ile katılan ...'in arkadaş oldukları, olay tarihinden birkaç gün önce birlikte içki içtikleri sırada alacak meselesinden tartışmaları nedeniyle aralarının bozulduğu, olay günü sanığın sosyal medya üzerinden katılana hakaret ettiği ve ölümle tehdit ettiği, katılanı arayan sanığın katılandan iş yerine gelmesini, borcu olan parayı ödeyeceğini söylediği, katılanın, sanığın işyerine gittiği, kapının kilitli olduğu, içeride bulunan sanığın katılanı görmesi üzerine ''geldin mi lan a... koduğum çocuğu, seni öldüreceğim ''diyerek katılana doğru av tüfeği ile bir el ateş etmesi sonucu katılanın Uşak Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 17.07.2019 tarihli raporunda belirtildiği üzere saçma taneleri ile boyun sol bölgesinden bazıları damar ve sinir paketine çok yakın olacak hayati tehlike geçirmeksizin basit tıbbi müdahale ile giderilemez şekilde yaralandığı,yaralanan katılanın eşinin yanına doğru gittiği, eşinin ambulansı araması üzerine hastaneye kaldırıldığı anlaşılan olayda;
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, sanığın hedef aldığı vücut bölgesi, yara yeri, katılan hakkında Adli Tıp Kurumu Uşak Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 17.07.2019 tarihli rapora göre yaranın niteliği, kullanılan aletin elverişliliği, sanığın fiilden önceki ve sonraki davranışları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eyleme
bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu, suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, somut olayda meşru savunma şartlarının oluşmadığı, olay günü ilk haksız hareketin sanıktan geldiği, katılandan sanığa yönelen haksız söz veya davranışın bulunduğunun tespit edilemediği, bu nedenle sanık hakkında haksız tahrik indiriminin uygulanmamasında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
1. Katılan vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
2. Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 29.06.2021 tarihli, 2021/89 Esas, 2021/1627 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. fıkrası uyarınca Uşak 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
14.05.2024 tarihinde karar verildi.