İstinaf başvurusunun esastan reddi
Sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hükmolunacak cezanın on yıldan fazla hapis cezasını gerektirdiğinden, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-g maddesi uyarınca hükmün temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Adana 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.06.2020 tarihli ve 2018/387 Esas, 2020/113 Karar sayılı kararı ile, sanık ...'ın, katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.
B. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 18.01.2021 tarihli ve 2020/3310 Esas, 2021/131 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
Katılan vekilinin temyiz istemi, eylemin sanık ... tarafından gerçekleştirildiğinin sabit olduğuna, atılı suçtan sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.
1. Sanık ...'ın sosyete pazarı isimli pazar yerinin yöneticisi olduğu, katılanlar ... ve ...'inde bu pazar yerinde tezgah açtıkları ancak pazarda çıkardıkları huzursuzluk nedeniyle pazar yönetimi tarafından pazardan çıkarıldıkları, olay günü katılan ... ve beraberindekilerin iki farklı araç ile ellerinde sopa ve bıçakla sosyete pazarına geldikleri, temyiz dışı sanık ...'ın, ...'e pazar yerine girmemesini söylediği, bunun üzerine taraflar arasında kavga çıktığı, katılan ...'nin elinde bıçakla pazar yönetiminde bulunan sanık ...'a yöneldiği, olayı ayırmak isteyenlerin Aytaç Rahmi'ye yönelmeleri üzerine sanık ...'ın, tehlikeden korumak maksadıyla katılan ...'nin üzerine kapandığı, bu sırada ...'in tabancası ile ateş ederek Aytaç Rahmi'yi basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaraladığı, aynı zamanda ...'in pazar yerine gelenleri uzaklaştırmak için tehdit amacıyla havaya ateş ettiği, katılan ...'nin vücudundan çıkan merminin temyiz dışı sanık ...'in olaydan sonra teslim ettiği 7.65 mm çapında tabanca ile atıldığının kriminal raporlarla tespit edildiği anlaşılan olayda,
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, katılanın ve temyiz dışı tarafların beyanlarına, sanıkların savunmasına, adli tıp ve kriminal raporlara göre, katılan ...'yi tabanca ile ateş ederek yaralayanın temyiz dışı sanık ... olduğu, sanık ... hakkında elde edilen delillerin mahkûmiyetine yeterli olmadığı anlaşılmakla beraatine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 18.01.2021 tarihli ve 2020/3310 Esas, 2021/131 Karar sayılı kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Adana 9. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
13.05.2024 tarihinde karar verildi.