Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili; davacının, davalı şirkete ait işyeirnde 15.05.2007-12.05.2009 tarihi arasında çalıştığı, en son ücretinin 1.110 TL olduğunu iddia ederek ödenmeyen kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, resmi tatil ve fazla mesai ücreti alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili ; davacının 04.07.2007 tarihinde dava konusu işyerinde çalışmaya başladığını, asgari ücretle çalıştığı, işyerini terk ettiği ve aralıksız olarak 10 gün işyerine gelemediği, bu durumun tutanakla tespit edildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.
C) Yargılama Süreci ve Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve alınan bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki bilgi ve belgelere, delillerin taktirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2- Davacı dava dilekçesiyle yıllık izin ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücret alacağı için ayrıştırma yapmaksızın 681,00 TL talep etmiş bu taleplerinden ulusal bayram genel tatil ücret alacak talebi reddedilmiştir.
Dava dilekçesinde ve yargılamanın devamında ayrıştırma yapılmadığı için ıslahda olmadığı gözetilerek izin ücreti için talep edilen miktarın iki alacak için talep edilen miktarın yarısı olan 340,50 TL olduğu kabul edilerek izin ücreti alacağının bu miktar üzerinden kabulü gerekirken, 518,00 TL olarak kabulü hatalı olup, bozma sebebi ise de bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün HMK.nın geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
F) Sonuç:
Hüküm fıkrasının yıllık izin ücretine ilişkin 3 nolu ve yargılama giderine ilişkin 8 nolu bendinin çıkarılarak yerlerine;
"3-Yıllık izin ücreti alacağı talebinin KABULÜ ile, talep gibi net 340,50 TL. 'nin dava tarihi olan 11.06.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi geçmemek üzere en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine,"
“8- Davacının yaptığı toplam 166,40 TL harç masrafının davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,
Davacının yaptığı harçlar hariç 61,25 TL. tebligat gideri, 300,00 TL. bilirkişi ücreti toplamı 361,25 TL. den kabul-red oranına göre belirlenen 231,57 TL.sinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,”bentlerinin yazılmasına, hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28/09/2018 tarih ve 2018/2 E. 2018/8 K. Sayılı İBK. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, nispi temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, 19.11.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.