Mahkûmiyet
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Sanığın aşamalarda atılı suçlamayı kabul etmemesi karşısında, olayın tek tanığı konumundaki şikâyetçinin 5271 sayılı Kanun'un 210/1. maddesi gereğince duruşmada temin edilerek ayrıntılı ifadesinin alınması ve atılı suçun işlenmesi amacıyla şikâyetçiye yönelik cebir kullanılıp kullanılmadığı sorularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken şikâyetçinin hazırlık ifadesi ile yetinilerek eksik kovuşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, 20.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.