HÜKÜMLER: Mahkûmiyet
Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin ; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile sanıklar hakkında fuhuş suçundan, ayrı ayrı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 227 nci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci, 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ve 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, adli para cezasının aylık 5 eşit taksitle tahsiline ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.
Sanıkların temyiz istekleri; üzerlerine atılı suçları işlemediklerine, haklarında verilen kararların usul ve yasalara aykırı olduğuna, vesaire ilişkindir.
Sanık ...'in mağduru, diğer sanık ...'nın fuhuş yapılması için belirlediği ormanlık alana getirdiği, mağdurun ormanlık alanda sanık ...'nın temin ettiği müşterilerle fuhuş yaptığı, fuhuş karşılığında mağdurun sanıkların önceden belirledikleri ücreti aldığı, sanıkların bu şekilde mağdura karşı fuhuş suçunu işledikleri Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.
Sanıkların olayın hemen akabinde alınan hazırlık ifadeleri, mağdurun ormanlık alanda fuhuş yaptığına yönelik beyanı, tanıkların anlatımları ile Mahkemenin oluşa dair kabulü karşısında, sanıklar hakkında fuhuş suçundan verilen mahkumiyet hükümlerinde hukuka aykırılık görülmediğinden sanıkların temyiz sebeplerinin reddi gerekmiştir.
Sanıklara yükletilen fuhuş eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,
Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıkların temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
20.02.2024 tarihinde karar verildi.