Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Bucak Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.01.2014 tarihli ve 2012/799 Esas, 2014/46 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 155 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 6.000,00 TL ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve taksitlendirmeye karar verilmiştir.
2. Bucak Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.01.2014 tarihli ve 2012/799 Esas, 2014/46 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin, 28.05.2019 tarihli ve 2017/10596 Esas, 2019/6479 Karar sayılı kararıyla özetle, eylemin, 5237 sayılı Kanun'un 155 inci maddesinin birinci fıkrasında tanımlanan ve hükümden sonra uzlaşma kapsamına alınan güveni kötüye kullanma suçunun yasal unsurlarını taşıdığı gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Bucak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.12.2019 tarihli ve 2019/420 Esas, 2019/609 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 155 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 3.000,00 TL ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve taksitlendirmeye karar verilmiştir.
4. Bucak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.12.2019 tarihli ve 2019/420 Esas, 2019/609 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin, 22.10.2020 tarihli ve 2020/3495 Esas, 2020/10499 Karar sayılı kararıyla özetle, eylem yönünden 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesi kapsamında basit yargılama usulünün uygulanabilir hâle geldiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.
5. Bucak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.04.2021 tarihli ve 2020/639 Esas, 2021/271 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 155 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 3.000,00 TL ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve taksitlendirmeye karar verilmiştir.
Sanığın temyiz isteği; tarafları aynı olan Konya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2020/597 Esas sayılı dava dosyası ile görülmekte olan davanın birleştirilmesi gerektiğine, suç işleme kastının bulunmadığına, zamanaşımı süresinin dolduğuna, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, basit yargılama usulünün ve diğer lehe hükümlerin uygulanması talebine ilişkindir.
Sanık hakkında katılan ...'a yönelik 09.07.2012 tarihli güveni kötüye kullanma suçundan, Konya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2020/597 Esas sayılı dava dosyası üzerinden yargılama yapıldığı anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin yedinci fıkrasında yer verilen; "Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir." hükmü karşısında bahse konu davanın akıbetinin araştırılması ile davanın mükerrer olup olmadığının tespiti neticesinde sanığın hukuki durumunun tespit ve tayininde zorunluluk bulunması nedeniyle hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.
Başkaca yönleri incelenmeyen Bucak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.04.2021 tarihli ve 2020/639 Esas, 2021/271 Karar sayılı kararının, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
13.05.2024 tarihinde karar verildi.