İstinaf başvurusunun esastan reddi
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Elazığ Çocuk Mahkemesinin 22.01.2019 tarih, 2018/685 Esas, 2019/78 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, adı geçen Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 ve 52 nci maddeleri uyarınca 5.060,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
2. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu .Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
Suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz isteği, dosya kapsamına göre her türlü şüpheden uzak delil bulunmadığından suça sürüklenen çocuğun atılı suçu işlemediğinin sabit olduğuna, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Katılanların Elazığ Çocuk Eğitimevi Müdürlüğünde infaz koruma memuru olarak görev yaptıkları, suça sürüklenen çocuğun da olay tarihinde katılanın görev yaptığı kurumda hükümlü olarak bulunduğu, suça sürüklenen çocuğun 13.06.2018 tarihinde katılan ... E.'ye kurum bahçesinde çalışmak için bahçeye gideceğini söylediği, katılanın da kendisine görevli memurun kendisini teslim alması gerektiğini ancak bu şekilde bahçeye gidebileceğini söylemesi üzerine suça sürüklenen çocuğun katılan ... E. ve yanında bulunan katılanlar Kazım A. ve Murat Ö.'ye hitaben "Sinkaf ettiklerim." demek suretiyle zincirleme şekilde hakaret ettiği iddiasıyla açılan davada Yerel Mahkemece suça sürüklenen çocuk savunması, katılan beyanları ile tüm dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen dava konusunda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.
A. Suça sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden
Tüm dosya kapsamı, katılanların aşamalarda istikrarlı ve birbirleriyle uyumlu beyanları, suça sürüklenen çocuğun kaçamaklı ikrarı ve 13.06.2018 tarihli olay tutanağı karşısında suça sürüklenen çocuğun katılanlara sinkaflı sözlerle hakarette bulunduğundan bahisle hakkında mahkumiyet kararı verilmesine ilişkin Yerel Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.
B. 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek maddi hukuka ilişkin sair yönlerden yapılan incelemede:
Suça sürüklenen çocuğa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, cezanın kanuni bağlamda uygulandığı belirlenerek yapılan incelemede suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesinin kararında suça sürüklenen çocuk müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Elazığ Çocuk Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
19.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.