Mahkûmiyet
Hükümlü hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.12.1992 tarihli ve 1992/103 Esas, 1992/415 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında verilen mahkûmiyet hükmünün Yargıtay 1. Ceza Dairesince onanmak suretiyle kesinleştiği, hükümlünün uyarlama talebi ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.04.2021 tarihli ve 2021/57 Esas, 2021/119 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 29/1 ve 53. maddeleri uyarınca 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
Hükümlü müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanık lehine uyarlama yapılması gerektiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.
Hükümlü hakkında kasten öldürme suçundan 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (765 sayılı Kanun) 448 ve 51/1. maddeleri uyarınca kurulup Yargıtay 1. Ceza Dairesince onanmak suretiyle kesinleşen hükmünden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı Kanun’un 7/2. maddesi ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan inceleme sonucu kurulan hükümde herhangi bir hukuka aykırılık görülmemiştir.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.04.2021 tarihli ve 2021/57 Esas, 2021/119 Karar sayılı kararında hükümlü müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden hükümlü müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
09.05.2024 tarihinde karar verildi.