İNCELEME KONUSU
Mahkûmiyet
Erzincan Cumhuriyet Başsavcılığının 22.12.2017 tarihli iddianamesi ile hükümlü hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 292 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca açılan dava ile yapılan yargılama neticesinde Erzincan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.11.2018 tarihli kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükme yönelik sanığın süresinden sonra istinaf başvurusunda bulunduğu gerekçesi ile Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 08.02.2019 tarihli kararı ile süreden reddine karar verilmiştir.
Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 12.05.2022 tarihli ve 2022/3639 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 08.06.2022 tarihli ve KYB-2022/74765 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 08.06.2022 tarihli ve KYB-2022/74765 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
“Erzincan 2. Asliye Ceza Mahkemesince, sanığın Bayburt Asliye Ceza Mahkemesinin 01/07/2015 tarihli ve 2014/713 esas, 2015/567 sayılı kararı ile 3.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiğinden bahisle, hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmiş ise de,
1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305. maddesinde yer alan "Ceza Mahkemelerinden verilen hükümler temyiz olunabilir. Ancak, onbeş sene ve ondan yukarı hürriyeti bağlayıcı cezalara ait hükümler hiç bir harç ve masrafa tabi olmaksızın Yargıtayca re'sen tetkik olunur. 1. (Değişik: 18/11/1992 - 3842/28 md.) İkimilyar liraya kadar (İkimilyar dahil) para cezalarına dair olan hükümler,(1) 2.(Değişik: 18/11/1992 - 3842/28 md.) Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,(1) 3. Bu Kanun ile sair kanunlarda kesin olduğu yazılı bulunan hükümler, Temyiz olunamaz. Bu suretle verilen hükümler tekerrüre esas olmaz." şeklindeki düzenlemenin Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçtiği tarih olan 20/07/2016 tarihine kadar geçerlilik arz ettiği nazara alındığında,
Dosya kapsamına göre, sanığın adli sicil kaydında yer alan Bayburt Asliye Ceza Mahkemesinin 01/07/2015 tarihli ve 2014/713 esas, 2015/567 sayılı kararı ile doğrudan verilen kesin nitelikli adli para cezasının tekerrüre esas alınamayacağı, ayrıca adli sicil kaydında tekerrüre esas başkaca bir ilamı bulunmayan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”
Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
1412 sayılı Kanun'un "Temyizi kabil olan ve olmayan hükümler" başlıklı 305 inci maddesi;
"Ceza Mahkemelerinden verilen hükümler temyiz olunabilir. Ancak, onbeş sene ve ondan yukarı hürriyeti bağlayıcı cezalara ait hükümleri hiç bir harç ve masrafa tabi olmaksızın Yargıtayca re'sen tetkik olunur.
1. (Değişik bent: 18/11/1992 - 3842/28 md.) (İptal bent: Anayasa Mah.nin 23/072009 tarihli ve E. 2006/65, K. 2009/114 sayılı Kararı ile.) *2*,*3*
2. (Değişik bent: 18/11/1992 - 3842/28 md.) Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,
3. Bu Kanun ile sair kanunlarda kesin olduğu yazılı bulunan hükümler, Temyiz olunamaz.
Bu suretle verilen hükümler tekerrüre esas olmaz."
Şeklindeki düzenlemenin Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20.07.2016 tarihine kadar geçerlilik arz ettiği dikkate alındığında, hükümlünün adli sicil kaydında yer alan Bayburt Asliye Ceza Mahkemesinin 01.07.2015 tarihli ve 2014/713 Esas, 2015/567 Karar sayılı kararı ile kurulan hükmün kesin nitelikte adli para cezasına ilişkin olduğu, bu nedenle tekerrüre esas alınamayacağı ve başkaca tekerrüre esas adli sicil kaydı da bulunmayan hükümlü hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 inci
maddesindeki tekerrür hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı gözetilmeden, hükmedilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.
1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,
2. Erzincan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.11.2018 tarihli ve 2017/624 Esas, 2018/433 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,
3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden;
"Hükmün (6) ncı fıkrasındaki tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin paragrafın çıkartılmasına, hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine, kararın diğer kısımların aynen bırakılmasına,”
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.05.2024 tarihinde karar verildi.