Mahkumiyet
Defter ve belgeleri gizleme suçunda, suç tarihinin ibraz için verilen yasal sürenin bitimini izleyen tarih olduğu dikkate alındığında, gerekçeli karar başlığına "2011" şeklinde hatalı yazılan suç tarihinin "09.01.2012" olarak, kısa karar ve gerekçeli kararın hüküm kısımlarında "213 sayılı VUK'nin 359/a" şeklinde eksik yazıldığı anlaşılan uygulama maddesinin "213 sayılı VUK'nin 359/a-2" olarak mahallinde düzeltilmeleri, TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte infaz aşamasında yeniden değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak; sanığa yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin olmadığı takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış ve sanık müdafinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükmün ONANMASINA, 27.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.