Mahkûmiyet
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Kara Kuvvetleri Komutanlığı 8 inci Kolordu Komutanlığı Askeri Savcılığı'nın, 02.06.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.
2. Askeri Mahkemenin görevsizlik kararı sonrası dava dosyası Varto Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmiştir.
3. Varto Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.10.2017 tarihli kararı ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 1 yıl 3 ay hapis ve 20,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
4. Varto Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.10.2017 tarihli kararı hakkında sanık ve Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, duruşma açılmadan verilen, 11.10.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküm kaldırılarak, sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 1 yıl 6 ay 22 gün hapis ve 40,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
Sanığın temyiz isteği, suçu işlemediğine ilişkindir.
Temyizin kapsamına göre, dava konusu olay, müşteki ile aynı Kolordu ve bölükte askerlik hizmetini yerine getiren sanığın, müştekinin, nöbet tutarken yanına gelen sanığa, cüzdanını parkasının cebine koyması için verdikten sonra, sanığın, müştekinin cüzdanını istediği yer koymayıp, izine çıktığında içinde yer alan banka kartından 300,00 TL nakit çekim ve iki kez de harcama yaptığı, böylece, başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 1 yıl 3 ay hapis ve 20,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan kurulan mahkumiyet kararı, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından zincirleme suç hükümlerinin uygulama şartlarının oluşması nedeniyle kaldırılarak, hapis cezası artırılmak suretiyle sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 1 yıl 6 ay 22 gün hapis ve 40,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.
Her ne kadar Bölge Adliye Mahkemesince tespit edilen hukuka aykırılığın giderilmesi, yeniden inceleme ve araştırmayı veya cezanın kişiselleştirilmesini gerektirmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 303 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca duruşma açılmadan ve sanığın savunması alınmadan hükmün düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş ise de; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 245 inci maddesinin birinci fıkrasında alt ve üst sınırı olmayan sabit bir cezanın öngörülmemiş olması, ayrıca aynı Kanun'un 43 üncü maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerinde sabit bir oran belirtilmemiş olması nedeniyle, duruşma açılmadan istinaf başvurularının esastan reddine karar verilebilecek hâlleri düzenleyen 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi delaletiyle aynı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (c), (d), (e), (f), (g) ve (h) bentlerinde yer alan hallerin gerçekleşmediği anlaşıldığından, duruşma açılmadan ve sanığın savunması alınmadan yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 11.10.2019 tarihli ve 2019/166 Esas ve 2019/2132 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.02.2024 tarihinde karar verildi.