Mahkumiyet
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında fuhuş suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 227 nci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
Sanığın temyiz isteği, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ve re'sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.
O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğine, aynı suçtan sabıkası bulunduğu gözetilerek alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğine, hapis cezasının alt sınırdan belirlenmesi karşısında gerekçe yazılmadan adli para cezasında alt sınırdan uzaklaşılmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.
Sanığın, mağdura müşteri bularak fuhuş yaptırdığı ve kazanılan paranın yarısını aldığı, bu şekilde aracılık etmek suretiyle fuhuş suçunu işlediği Mahkemece kabul edilmiştir.
1. Sanığın üzerine atılı suçlamayı kabul etmemesi karşısında; soruşturma aşamasında bilgisine başvurulan tutanak düzenleyicileri ve mağdur yöntemince dinlenilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,
2. Kabule göre de;
Sanığın mağdura yönelik fuhuş suçunu değişik zamanlarda birden fazla kez işlemesine karşın, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin uygulanmaması,
Nedenleriyle karada hukuka aykırılık bulunmuştur.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın ve O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
15.02.2024 tarihinde karar verildi.