HÜKÜMLER: İstinaf başvurusunun düzelterek esastan reddi
İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sivas 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.11.2020 tarihli ve 2019/339 Esas, 2020/262 Karar sayılı kararı ile sanıkların mağdura karşı eylemi nedeniyle sanıklar hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a), (c), (d) ve (h), 168 inci maddesinin ikinci fıkrası, 58 (sanıklar Yeşim ve ... hakkında) ve 53 üncü maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 07.06.2021 tarihli ve 2021/1401 Esas, 2021/1446 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanıklar müdafiilerinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
A. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle
1. Mağdurun soyut ve çelişkili beyanları dışında suçun sübutuna yönelik kesin ve somut delilin bulunmadığına,
2. Yağma suçunun unsurları itibariyle oluşmadığına,
3. Müvekkili hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine,
B. Sanık ... (Abdullahoğlu) Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle
1. Suçun sübutuna etki edecek tanıkların dinlenmeden eksik araştırma sonucunda karar verildiğine,
2. Müvekkilinin yağma kastının ve iştirakinin bulunmadığına,
C. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle
1. Yağma suçunun unsurları itibariyle oluşmadığına,
2. Müvekkilinin yağma kastının ve iştirakinin bulunmadığına,
3. Eksik ve yetersiz araştırma ile müşteki beyanı esas alınarak ceza verilmesinin hukuka aykırı olduğuna,
İlişkindir.
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Sanık ...'in, sanık ...'in kardeşi ...'ün eşi, sanık ...'in ise sanık ...'in kardeşi ...'ın eşi olduğu, sanık ...'in suç tarihinde saat 18.00 sıralarında yolda karşılaştığı mağdur ...'dan kendisine ekmek almasını istediği ve akabinde evinin çeşmesinin bozuk olduğu bahanesi ile mağdurdan bunu tamir etmesini istemesi üzerine suç tarihinde mağdurun sanık ...'in ikametine gittiği, mağdurun sanık ...'in evine gitmesi sonrasında diğer sanıklar Çilem ve ...'in eve geldikleri ve mağduru evde gördükleri, sanık ...'in diğer sanıklar yanında olduğu halde Adli Emanet'in 2019/47 sırasında kayıtlı bıçağı göstererek mağduru ölümle tehdit edip mağdurdan 10.000,00 TL istediği, ayrıca bıçağın sap kısmı ile kafasına vurup beline tekme attığı, mağdurun üzerinde bulunan nüfus cüzdanını, banka kartını ve cep telefonunu aldığı, mağdurdan ertesi gün kendilerine 10.000,00 TL getirmesini söyleyerek evden ayrılmasına izin verdiği şeklinde gelişen olayda, sanıkların nitelikli yağma suçunu işlediğinin ilk derece mahkemesi tarafından kabul edildiği anlaşılmıştır.
2. Eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğine yönelik mağdur beyanları ile sanıkların tevil yollu ikrar içeren savunmaları dosya içerisinde yer almaktadır.
3. Olaya ilişkin düzenlenen 24.12.2018 tarihli tutanak dosya içerisinde yer almaktadır.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf başvurusunun düzelterek esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.
1.5237 sayılı Kanun'un 148 inci ve 149 uncu maddelerinde düzenlemeye göre; bir başkasının kendisinin veya yakınının hayatına, vücut ve cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden yada mal varlığı itibariyle büyük bir zarara uğratacağından bahisle tehdit ederek veya cebir kullanarak bir malı teslime veya malın alınmasına karşı koymamaya mecbur kılan kişinin eylemi yağma suçunu oluşturur. Suç anılan değerlere yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden bahisle tehdit veya cebir kullanılması suretiyle gerçekleşir. Cebir ve tehdit karşısında mağdurun başka bir seçeneği kalmamaktadır.
Yağma suçu ekonomik nitelikteki suçlar arasında yer alıp işin niteliği gereği faydalanma amacını taşıması gerekir.
Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde; mağdur beyanları ve sanıkların savunmalarından sanığın eyleminin ... olduğu belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. İleri sürülen iddia ve savunmanın toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosyadaki mevcut delillerin sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulmasına elverişli olduğu anlaşıldığından diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 07.06.2021 tarihli ve 2021/1401 Esas, 2021/1446 Karar sayılı kararında sanıklar müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 satılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN AYRI AYRI ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Sivas 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,
07.05.2024 tarihinde karar verildi.