Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
İstinaf başvurularının esastan reddi
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı nedeniyle 50.000,00 TL maddi ve 100.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 825,00 TL'si gözaltına alınma tarihinde geçerli olan AAÜT'ne göre belirlenen maktu vekalet ücreti olmak üzere 892,36 TL maddi ve 200,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekili ve davalı vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
Davacı vekilinin temyiz sebepleri; hükmedilen maddi ve manevi tazminat miktarı ile vekalet ücretinin düşük olduğuna, davalı vekilinin temyiz sebepleri; tazminat koşullarının oluşmadığına hükmedilen tazminat miktarının fahiş olduğuna, davacı lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi ve davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. DAVANIN KONUSU
İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Bozova Cumhuriyet Başsavcılığının 2019/608 sayılı soruşturması dosyası kapsamında; davacının kasten yaralama suçundan 26.06.2019 - 27.06.2019 tarihleri arasında 1 gün gözaltında kaldığı, yapılan soruşturma sonunda davacı hakkında 13.11.2019 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığı kararı verildiği, kararın davacı asile tebliğ edilmediği, gözaltına alınma tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, gözaltı süresinin mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
Tazminat davasına konu Bozova Cumhuriyet Başsavcılığının 2019/608 soruşturma sayılı dosyası üzerinden verilen 13.11.2019 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın dosyanın tarafı olan müşteki ve diğer şüphelilere tebliğe çıkartılıp çıkartılmadığı araştırılarak, davacı hakkındaki kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair kararın usulüne uygun bir şekilde kesinleşip kesinleşmediği bu kapsamda davanın CMK'nın 142/1 maddesinde belirtilen sürede açılıp açılmadığının açıklığa kavuşturulmaması,
Kabule göre de davacının soruşturma sürecinde kendisini vekil ile temsil ettirmiş olması nedeni ile maddi tazminat kapsamına dahil edilen 825,00 TL'lik vekalet ücreti bakımından faiz başlangıç tarihinin kovuşturmaya yer olmadığı kararının verildiği tarih olan "13.11.2019" olarak belirlenmesi gerekirken hükmedilen maddi tazminatın tamamı bakımından faiz başlangıç tarihinin göz altı tarihi olan "26.06.2019" olarak belirlenmesi,
Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca Antalya 4. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
07.05.2024 tarihinde karar verildi.