Mahkûmiyet
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.05.2019 tarihli ve 2014/427 Esas, 2019/227 Karar sayılı kararı
ile; Sanık hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-d, 35/2, 29/1,62/1, 53/1 ve 63. maddeleri uyarınca 8 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiştir.
2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 27.09.2021 tarihli, 2019/2047 Esas, 2021/1983 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ve katılan kurum vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun'un 280/1. fıkrası uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun'un 280/2. fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile, sanık hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 82/1-d, 35/2, 29/1,62/1, 53/1 ve 63. Maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiştir.
1. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, sanığın öldürme kastının olmadığından bahisle suç vasfına ilişkindir.
2. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri, sanığın öldürme kastının olmadığından bahisle suç vasfına ve sanık hakkında haksız tahrik indiriminin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.
3. Katılan kurum vekilinin temyiz sebepleri, cezanın miktarının yetersiz olduğuna, haksız tahrike ve takdiri indirime ilişkindir.
1. Sanık ...'in olay tarihinde eşi olan ve sanığın rızası dahilinde Arena Müzikhol isimli işyerinde geceleri çalışan mağdur ... işyerine giderek dışarı çıkarttığı, eşinin telefonlarına cevap vermemesine ve eşini başka şahısların aramasına sinirlenen sanığın aracının torpidosundan çıkardığı bıçak ile mağduru sağ uyluk bölgesinden 5 adet, sol uyluk bölgesinden 8 adet, sol böbrek lojunda 1 adet, sol dirsekte 1 adet, sol ön kolda 1 adet olmak üzere toplam 16 kez darbe vurmak suretiyle yaraladığı, mağdurun Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 24.10.2018 tarihli rapora göre organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olacak ve hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı anlaşılan olayda;
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eksik incelemenin bulunmadığı, sanığın hedef aldığı vücut bölgeleri, yara yerleri, mağdur hakkında Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 24.10.2018 tarihli rapora göre yaraların niteliği, kullanılan aletin elverişliliği, sanığın fiilden sonraki davranışları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eyleme bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu, suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde ve yaptırımın belirlenmesinde isabetsizlik bulunmadığı, olay esnasında mağdurdan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında
belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 27.09.2021 tarihli, 2019/2047 Esas, 2021/1983 Karar sayılı kararında sanık müdafii, katılan kurum vekili ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. fıkrası uyarınca Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
07.05.2024 tarihinde karar verildi.