Mahkûmiyet
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Eskişehir 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.06.2021 tarihli ve 2020/341 Esas, 2021/227 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2,29,53,58. maddeleri uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 09.09.2022 tarihli ve 2021/1233 Esas, 2022/1807 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusu üzerine, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 29,53,58. maddeleri uyarınca 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik inceleme yapıldığına, sanığın kollukta alınan ifadesinin hukuka uygun olmadığına, atılı suçu işlediğine dair yeterli delil bulunmadığına ilişkindir.
1. Olay tarihi akşam saatlerinde tekel bayi önünde karşılaşan sanık ile mağdurun bilinmeyen bir nedenle ve alkolün de verdiği etkiyle tartışmaya başladıkları, mağdurun elindeki soda şişesi ile sanığa vurduğu ve basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığı, sanığın da mağduru bıçakla yaralayıp yere düşmesine müteakip üzerine çıkarak kaburgalarında zıpladığı, akabinde oradan uzaklaştığı, mağdurun sol gluteal, lomber ve göğüs bölgelerinde tespit edilen 3 adet kesici delici alet yaralanmasının ayrı ayrı yaşamını tehlike sokmadığı, göğüs bölgesinde tespit edilen künt yaralanmasının her iki akciğerde de kontüzyona, sol akciğerde pnömotosele ve sağ 7. kot, sol 6.ve 7. kotlarda deplase fraktürlere neden olduğu, göğüs bölgesine uygulanan künt travmatik yaralanmalarının yaşamını tehlikeye sokan bir durum oluşturduğu, kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarını 3. derecede etkilediği anlaşılmıştır.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan adlî raporun yeterli olduğu, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin mağdurun aşamalardaki anlatımları, tarafsız görgü tanıklarının beyanları, adlî rapor içeriği ve olay tutanağı ile saptandığı, suçun işleniş biçimi, olayın ani gelişmesi, taraflar arasında öldürmeyi gerektirecek boyutta bir husumet bulunmaması ve adlî rapor içeriği nazara alındığında sanığın eyleme bağlı ortaya çıkan kastının yaralamaya yönelik olduğu, suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
Gerekçe başlığı altında (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 09.09.2022 tarihli ve 2021/1233 Esas, 2022/1807 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Eskişehir 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
07.05.2024 tarihinde karar verildi.