B O Z M A Ü Z E R İ N E
Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Temyiz kapsamına göre, Afyonkarahisar 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.05.2016 tarihli ve 2015/28 Esas, 2016/395 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis ve 1.800,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
2. Afyonkarahisar 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.05.2016 tarihli ve 2015/28 Esas, 2016/395 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 18.12.2017 tarihli ve 2017/21380 Esas, 2017/27667 Karar sayılı kararı ile sanığın kendisini polis olarak tanıtıp katılanı dolandırması şeklinde vuku bulan eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 158 nci maddesinin birinci fıkrasının (L) bendi kapsamında üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesince değerlendirilmesi için bozulmasına karar verilmiştir.
3. Afyonkarahisar 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.03.2019 tarihli ve 2018/387 Esas, 2019/125 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis ve 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
Sanığın temyiz isteği; hakkındaki mahkumiyet hükmünü temyiz etme iradesinden ibarettir.
1. Katılan ...'ı kullanmakta olduğu telefondan arayan şahısların kendilerini polis ve savcı olarak tanıttığı, katılandan hesap bilgilerinin terör örgütü üyelerinin eline geçtiğini söyleyerek şüphelileri yakalamak amacıyla para yatırması istedikleri, katılanın ise ...'e ait kredi kartına 10.045,00 TL yatırdığı anlaşılmıştır.
2. Hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen ...savunmasında; kredi kartının borçlarını ödeyemediğini, 18.03.2013 tarihinde kartını şifresi ile birlikte patronu olan ...'a kredi kartının borcunu küçük bir komisyon karşılığı ödeyip aynı miktarda parayı kredi kartından tekrar çekme işlemini yaptırması için verdiğini beyan etmiştir.
4. Hakkında verilen mahkumiyet hükmü kesinleşen sanık ... savunmasında; sanık ...'e ait kredi kartını sanık ...'a şifresi ile birlikte kredi kartının borcunu komisyon karşılığında ödemesi için verdiğini beyan etmiştir.
5. Sanık ... savunmasında üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiştir.
6. Mahkemece, sanığın savunması, katılan beyanı, banka dekontları, uzlaşmanın sağlanamadığın ilişkin rapor ve tüm dosya kapsamı itibarıyla eylemin dolandırıcılık oluşturduğu kabul edilerek temyize konu mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.
Kuyumcu tanık Kürşat'ın Bank Asya kartını temyiz dışı sanık ...'in kendisine getirerek para çekmek istediğini söylemesi ve sanık ... den bahsetmemesi, sanık ...'un aşamalardaki inkara yönelik savunması karşısında; temyiz dışı sanık ...'ın atfı cürüm mahiyetindeki soyut beyanı dışında, sanık ...'un mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilmeden, delillerin takdirinde hataya düşülmek suretiyle beraati yerine mahkumiyetine hükmolunması hukuka aykırı bulunmuştur.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Afyonkarahisar 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.03.2019 tarihli ve 2018/387 Esas, 2019/125 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
14.02.2024 tarihinde karar verildi.