HÜKÜMLER: Mahkumiyet
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle ve gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Çorum Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 15.01.2018 tarihli iddianamesi ile sanığın, başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan cezalandırılması talep olunmuştur.
2. Çorum 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.09.2019 tarih, 2018/58 Esas, 2019/613 Karar sayılı kararı ile sanığın, atılı suçtan beraatine karar verilmiştir.
3. Verilen karar ile ilgili, Cumhuriyet savcısı tarafından, istinaf yoluna başvurulması üzerine, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 07.04.2021 tarih, 2019/4453 Esas, 2021/1130 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile, sanığın, başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan, etkin pişmanlık hükümleri de uygulanmak suretiyle, 1 yıl 3 ay hapis ve 20 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
Sanık müdafinin temyiz sebepleri;
1. Atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığına,
2. Aksi kanaat halinde ise annesinin kartını kullanan sanık hakkında Türk Ceza Kanunu'nun 245/4 maddesinde belirtilen şahsi cezasızlık haline aykırı şekilde mahkumiyet kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna,
3. Sanık hakkında lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.
1. Dava konusu olay, sanığın, annesine ait Garanti Bankası kredi kartını, annesinin vefatından sonra, bankaya teslim etmeyerek kullandığı iddiasına ilişkindir.
2. Sanığın annesi olan müteveffa Müzeyyen Cerit'in 15.08.2016 tarihinde vefat ettiği ve ölümün hastane raporu ile bildirildiği nüfus kayıt örneği ile sabittir.
3. Müteveffaya ait Garanti Bankası ... numaralı kredi kartından, 18.09.2016 tarihinde Yunus Market isimli iş yerinden 96.44 TL harcama yapıldığına dair hesap özeti dökümü ve banka yazıları dosyada mevcuttur.
4. Çorum 4. İcra Dairesinin 2017/691 sayılı icra dosyasının yapılan incelemesinde; alacaklının Garanti Bankası A.Ş. borçluların Müzeyyen Cerit mirasçıları (Emel Cerit, ...) olduğu, alacak miktarının 3.539.32 TL olduğu ve kredi kartı alacağı olduğu, takip tarihinin, 18.01.2017 olduğu belirlenmiştir.
5. Sanık savunmasında "Annesinin vefatından sonra kartın kendisinde olduğunu, kartı kullandığını" beyan etmiştir.
6. Katılan banka, 20.02.2018 tarihinde zararın tamamen karşılandığını belirterek, şikayetten vazgeçme dilekçesi sunmuştur.
A.Sanık müdafinin temyiz sebepleri yönünden;
1. Sübuta ilişkin;
Dosyadaki olgular itibari ile, sanığın annesi olan müteveffa Müzeyyen Cerit'e ait Garanti Bankası kredi kartını, 15.08.2016 tarihinde annesinin vefat etmesinden sonra bankaya teslim etmeyerek, kart ile 18.09.2016 tarihinde Yunus Market isimli iş yerinden 96.44 TL harcama yaptığı, sanığın da savunmasında eylemini ikrar ettiği anlaşılmakla, bölge adliye mahkemesinin sübuta dair kabulünde hukuka aykırılık görülmemiştir.
2. Şahsi cezasızlık hükmüne ilişkin;
5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 245 inci maddesinin dördüncü fıkrasında, "Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunun, üstsoy zararına işlenmesi hâlinde, kişi hakkında ceza verilmeyeceği" belirtilmiş ise de;
Banka veya kredi kartının mülkiyeti, kart sahibinin ölümünden sonra bankaya ait olup, kartın ölümden sonra kullanılması durumunda mağdur banka olacağından, somut olayda, 5237 sayılı Kanun'un 245/4 maddesinde yer alan şahsi cezasızlık sebebinin oluşmadığı görülmüştür.
3. Lehe hükümlerin uygulanmasına ilişkin;
Geçmişteki hali, suç işleme eğilimi itibari ile tekrar suç işlemekten çekineceği yönünde kanaat oluşturmayan sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve hapis cezasının ertelenmesi hükümlerinin uygulanmamasına yönelik mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 07.04.2021 tarih, 2019/4453 Esas, 2021/1130 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Çorum 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7.Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.02.2024 tarihinde karar verildi.