İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Yalova 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.10.2019 tarihli ve 2017/124 Esas, 2019/643 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 11 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
2.Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 01.02.2021 tarihli ve 2020/834 Esas, 2021/163 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının, yağma suçunun konutta ve müştekinin MS hastası ve bakıma muhtaç durumda olması sebebiyle, beden veya ruh bakımından kendisini savunmayacak durumda olan kişiye karşı işlenmiş olması sebebiyle, sanık hakkında Türk Ceza Kanunu'nun 149/1-d ve "e" maddelerinin de uygulanması gerektiği halde, yazılı şekilde hüküm kurulmuş bulunması, aleyhe istinaf bulunmadığından, davanın yeniden görülme sebebi yapılmayarak 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
Sanık ve Sanık Müdafinin Temyiz İstemleri
1.Sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine,
2.Sanık hakkında takdiri indirim nedenlerinin uygulanması gerektiğine,
İlişkindir.
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1.Sanığın, mağdurun bakıcılığını yaptığı, sanığın 03.12.2016 günü saat 23.30 sıralarında bakıcılığını yaptığı mağdurdan alkol almak için para istediği, mağdurun vermek istememesi üzerine, mağdura tokat atarak oturduğu koltuktan düşürdüğü, sol cebinde bulunan 3.000,00 TL parayı aldığı, cüzdanının içerisinde bulunan bankamatik kartını aldığını, bu kartı ile iki kere 1.000,00 TL tutarında para çektiği anlaşılmıştır.
2.Mağdurun yeğeni olan tanık N.'nin ertesi gün mağduru görmek için evine gittiği sırada kapıyı açık mağduru da hala yerde yatar vaziyette bulduğu, mağdurun MS hastası olduğu için sanık tarafından düşürüldüğü yerden kalkamadığını anlaşılmıştır.
3.Kamera kayıtlarında sanığın mağdura ait bankamatik kartından para çektiği belirlenmiştir.
4.Mağdur, kamera kayıtlarında görünen şahsın sanık olduğunu net ve kesin şekilde teşhis etmiştir.
5.Sanık atılı suçlamaları reddederek bankamatik kartının mağdur tarafından kendisine verildiğini iddia etmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, hukuki süreç bölümünün (2) numaralı paragrafında anlatılan eleştiri dışında Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.
1.Sanığın Beraat Etmesi Gerektiğine İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden
Mağdur beyanı, tanık N. beyanlarının mağdur beyanları ile uyumlu olması, kamera görüntüleri karşısında sanığın beraat etmesi gerektiğine ilişkin temyiz sebebi yönünden hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2.Takdiri İndirim Nedenlerinin Uygulanması Gerektiğine İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden
5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi yönünden; "Sanığın suçun aydınlanmasına yardımı olmayışı, suçtan sonraki davranışları, savunmasının yakalama emri ile alınmış oluşu, suçun işleniş biçimi ve cezanın ıslah etkisi nazara alınarak" şeklindeki yerinde, yeterli ve kanunî gerekçeler ile takdiri indirimin uygulanmamasına karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 01.02.2021 tarihli ve 2020/834 Esas, 2021/163 Karar sayılı kararında sanık ve sanık müdafince öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Yalova 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,
07.05.2024 tarihinde karar verildi.