İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir 14. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.11.2020 tarihli ve 2020/183 Esas, 2020/285 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a), (d) bentleri, 168 inci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 5 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümleri uygulanmasına karar verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 19.04.2021 tarihli ve 2021/101 Esas, 2021/1362 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebebi

1. Mağdurun beyanlarının çelişkili olduğuna,
2. "Şüpheden Sanık Yararlanır" İlkesinin ihlal edildiğine,

3. Suçun unsurlarının oluşmadığına,
İlişkindir.

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanığın mağdurun kardeşi olduğu, sanığın mağdurdan para talep ettiği, mağdurun vermek istemediği, sanıkla mağdurun ağız dalaşı yaşadıkları akabinde sanığın mağdurun koluna yumruk attığı daha sonra parayı almak amacıyla mağdurun boğazına bıçak dayadığı bunun üzerine mağdurun, sanığa 100 dolar para verdiği olay maddi vakia olarak kabul edilmiştir.

2. Mağdurun, basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığına ilişkin rapor dosya arasındadır.

3. Suç tarihinde akşam saatlerinde annesine getirerek 200,00 TL para iade ettiği anlaşılmıştır.

4. Tanıklar M. ve V., mağdurun kendilerine sanığın ondan bıçak zoru ile 100 dolar aldığını anlattıklarına dair beyanda bulunmuşlardır.

5. Sanık, aşamalardaki savunmalarında mağdurun parayı isteği ile verdiğini söylemiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen Olay ve Olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

1. Mağdurun Beyanlarının Çelişkili Olduğuna Yönelik Temyiz İstemi Yönünden,
Mağdurun aşamalarda istikrarlı beyanlarda bulunması bu beyanların ise tanıkların beyanları ile uyumlu olması karşısında ileri sürülen temyiz sebebi yönünden hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2."Şüpheden Sanık Yararlanır" İlkesinin İhlal Edildiğine İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden,
Katılanın istikrarlı beyanları, tanık beyanları, mağdurun tıbbi raporu karşısında ileri sürülen temyiz sebebi yönünden hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Suçun Unsurlarının Oluşmadığına İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden,
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 19.04.2021 tarihli ve 2021/101 Esas, 2021/1362 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İzmir 14. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

07.05.2024 tarihinde karar verildi.