İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Gaziantep 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.04.2021 tarihli ve 2019/2876 Esas, 2021/659 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddeleri uyarınca 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 01.04.2021 tarihli ve 2019/2876 Esas, 2021/659 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
Suça Sürüklenen Çocuk Müdafinin Temyiz İstemi
1.Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,
2.Lehe hükümlerin uygulanmadığına
İlişkindir.
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1.Mağdur, 31.03.2019 günü saat 09.00 sıralarında cadde üstünde elinde telefonu ile ilgilenerek arkadaşını beklediği sırada, suça sürüklenen çocuğun elinde çivili tahta ile gelip mağdura vurarak basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığı, cep telefonunu aldığı, mağdurun eline yine vurduğu, bakkal dükkanına kaçan mağdurun kolluk kuvvetlerine haber verdiği, polislerin gelerek suça sürüklenen çocuğu bulduğu ve 20 metre kovalamaca sonucu üzerinde mağdura ait cep telefonu ile yakalamaları şeklinde gerçekleşen olay maddi vakıa olarak kabul edilmiştir.
2.Suça sürüklenen çocuk aşamalarda atılı suçu ikrar etmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen Olay ve Olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.
1.Kararın Usul ve Yasaya Aykırı Olduğuna Dair Temyiz Sebebi Yönünden;
Mağdurun aşamalarda tutarlı ve istikrarlı beyanları, suça sürüklenen çocuğun ikrarı karşısında ileri sürülen temyiz sebebi yönünden hukuka aykırılık bulunamamıştır.
2.Lehe Hükümlerin Uygulanmadığına İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden;
Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiri indirim sebebi uygulandığı, suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen netice ceza miktarının 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası olduğu, diğer lehe hükümlerin (5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesi uyarınca seçenek yaptırımlara çevirme, aynı Kanun'un 51 inci maddesi uyarınca, sanığın suç tarihindeki yaşı da gözetilerek erteleme ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması) uygulanmasında, sonuç ceza miktarı itibarıyla kanunî engel bulunduğu anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
3. Suça sürüklenen çocuğun, 10.07.2011 doğumlu olduğu, ilk derece mahkemesinde karar tarihi olan 04.07.2019 günü 18 yaşını tamamlamamış olduğu gözetilmeden, 5271 sayılı Kanun'un 185 inci maddesinin birinci fıkrasına aykırı şekilde oturumun kapalı yerine açık yapılması, giderilme olanağı bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 01.04.2021 tarihli ve 2019/2876 Esas, 2021/659 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştiri dışında hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Gaziantep 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,
07.05.2024 tarihinde karar verildi.