Mahkûmiyet
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle ve gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Erzincan Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 01.02.2018 tarihli iddianamesi ile sanığın, başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan cezalandırılması talep olunmuştur.
2. Erzincan 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 15.05.2018 tarih ve 2018/138 Esas, 2018/397 Karar sayılı kararı ile sanığın, atılı suçtan beraatine karar verilmiştir.
3. Verilen karar ile ilgili, Cumhuriyet savcısı tarafından, istinaf yoluna başvurulması üzerine, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 01.02.2019 tarih, 2018/2073 Esas ve 2019/140 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile, sanığın, başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan, etkin pişmanlık hükümleri de uygulanmak suretiyle, 10 ay hapis ve 20,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hükmolunan kısa süreli 10 ay hapis cezasının 6.000,00 TL adli para cezasına çevrilmesine karar verilmiştir.
Sanığın Temyiz Sebepleri
1. Suç kastı ile hareket etmemesine rağmen hakkında mahkumiyet hükmü kurulmasının hukuka aykırı olduğuna,
2. Aksi kanaat halinde, hakkında hata hükümlerinin uygulanması gerektiğine, ilişkindir.
1. Dava konusu olay, mağdura ait aracı satın alan sanığın, mağdurun bu araçta unuttuğu kredi kartını kullanarak harcama yaptığı iddiasına ilişkindir.
2. Mağdura ait ING Bank 5324 **** **** 2945 numaralı kredi kartından, ... Erzincan isimli iş yerinden, POS cihazı kullanılarak, şifresiz olarak 500,00 TL harcama yapıldığına dair hesap özeti dökümü ve banka yazıları dosyada mevcuttur.
3. Sanık savunmasında "Satın aldığı araçta mağdura ait kartı bulduğunu ancak bu kartı başkalarının deneme amaçlı kendi pos cihazından çekim yapmak suretiyle kullandığını, durumu öğrenince zararı giderdiğini" beyan etmiştir.
4. Mağdur beyanında "Suça konu kartın eşine teslim edildiğini, ancak eşinin kendisine söylemeden araca koyduğunu, bu aracı galeriye, galerinin de sanığa sattığını, kartın kullanıldığını ve borcu olduğunu öğrenince şikayetçi olduğunu ve hemen sonra sanık tarafından zararının giderildiğini" belirtmiştir.
A. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden
Suç Kastına ve Hakkına Hata Hükümlerinin Uygulanmasına İlişkin
Dosyadaki olgular itibari ile, sanığın, satın aldığı araçta bulduğu mağdura ait ING Bank 5324 **** **** 2945 numaralı kredi kartını, kendi iş yerinde bulunan pos cihazında kullanarak 500,00 TL harcama yaptığı sabittir.
Sanık her ne kadar mahkemede alınan savunmasında, "Bir yanlışlık olduğunu, kartların karıştığını" beyan ederek suçlamayı kabul etmemiş ise de, kollukta alınan ifadesinde, "Başka birinin kartı denemek için çekim yaptığını, kendisinin kartın kullanıldığını sonradan öğrendiğini" belirterek çelişen anlatımlarda bulunması ve kartı bulan sanığın, durumdan kart sahibi veya bankayı haberdar etmeksizin kartı iş yerine getirmesinin ve kullanmasının, hayatın olağan koşulları içinde hata olarak değerlendirilemeyeceği, nitekim 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 30 uncu maddesinin dördüncü fıkrasında açıkça belirtildiği üzere, hata hükümlerinin uygulanabilmesi için, "Kişinin, işlediği fiilin haksızlık oluşturduğu hususunda düştüğü hatanın kaçınılmaz olması" gerektiği,
oysa ki sanığın, üstünde açıkça başkasının adının yazdığı kredi kartını bilerek kullandığı anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesinin, sübuta dair kabulünde herhangi bir hukuka aykırılık görülmemiştir.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 01.02.2019 tarih, 2018/2073 Esas ve 2019/140 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Erzincan 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.02.2024 tarihinde karar verildi.