İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286. maddesinin 1. fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260. maddesinin 1. fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291. maddesinin 1. fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294. maddesinin 1. fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298. maddesinin 1. fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.12.2020 tarihli ve 2020/138 Esas, 2020/442 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81. maddesinin 1. fıkrası, 35. maddesinin 2. fıkrası, 29. maddesinin 1. fıkrası, 62. maddesinin 1. fıkrası, 53. maddesinin 1. fıkrası uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 11.11.2021 tarihli ve 2021/763 Esas, 2021/2440 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiin ve katılan vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
1. Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; suçun kasten yaralama suçunu oluşturduğundan bahisle vasfına, haksız tahrikte indirim oranına ve ceza miktarına ilişkindir.
2. Katılan vekilinin temyiz istemi özetle; haksız tahrik bulunmadığına ilişkindir.
1. Dosya içeriğine göre; sanığın, katılanın resmi olarak ayrıldığı eşinin kardeşi olduğu ve daha önceden birlikte çalıştıkları ancak alacak verecek meselesi nedeniyle aralarında anlaşmazlık bulunduğu, sanığın annesinin olay günü sanığın evine gelerek burada rahatsızlandığı, bunun üzerine tarafların hastaneye gitmek için hazırlandığı sırada annesinin rahatsızlanması ve daha önceki anlaşmazlıkların da etkisiyle katılan ve sanığın karşılıklı birbirlerine hakaret ettikleri, tartışma üzerine sinirlenen sanığın, yanında bulunan bıçak ile katılanı sırt, kol ve kalça kısmından hemopnömotoraksa sebebiyet verecek, yaşamını tehlikeye sokacak ve basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaraladığı, orada bulunan tanıkların engellemesi nedeniyle eylemini tamamlayamayan sanığın olay yerinden kaçtığı anlaşılmıştır.
2. İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, olayda kullanılan silahın öldürmeye elverişli oluşu, hedef alınan vücut bölgesi, önceye dayalı husumetin varlığı, yaralamanın niteliği dikkate alındığında sanığın kastının öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, katılandan sanığa yönelen ve haksız hareket teşkil eden söz ve davranışın ulaştığı boyut dikkate alındığında 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesinin asgari hadden uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı göz önüne alınarak belirlenen cezanın isabetli olduğu takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşılmakla, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 11.11.2021 tarihli ve 2021/763 Esas, 2021/2440 Karar sayılı kararında sanık müdafii ve katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289. maddesinin 1. fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302. maddesinin 1. fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesinin 1. fıkrası uyarınca Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
06.05.2024 tarihinde karar verildi.