HÜKÜMLER: İstinaf başvurusunun esastan reddi
İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.01.2020 tarihli ve 2019/208 Esas, 2020/42 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a), (c) bentleri, 53 üncü maddesi ve 62 nci maddesi uyarınca 8 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. Suça sürüklenen çocuk ... hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a), (c) bentleri, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 5 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
2.Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 03.02.2021 tarihli ve 2020/511 Esas, 2021/293 Karar sayılı kararı ile, sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafii ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
1.Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri
1.Yağma kastının bulunmadığına,
2. Suçun işlendiğine dair her türlü şüpheden uzak kesin delil bulunmadığına,
İlişkindir.
2.Suça Sürükelenen Çocuk ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri
1.Yağma kastının bulunmadığına,
2. Suçun işlendiğine dair her türlü şüpheden uzak kesin delil bulunmadığına,
3. Etkin pişmanlık başta olmak üzere lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine,
İlişkindir.
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1.Katılanın olay günü çarşı merkezine doğru elinde yeni satın aldığı kahvaltı malzemeleri ve ekmekle yürüdüğü esnada, sanık ve suça sürüklenen çocuğun kendisine "dayı o kahvaltıyı bize verir misin" demeleri üzerine malzemeleri onlara verdiği, malzemeleri yiyen sanık ve suça sürüklenen çocuğun bu sefer "dayı seni bir güzel bayana götürelim" şeklinde teklifte bulundukları, bunun üzerine karşıdaki binaya birlikte girdikleri, binaya girerken şahısların katılana hitaben "bize de para ver biz de gelelim" demeleri üzerine katılanın fakir olduğunu ve parasının bulunmadığını söylediği, birlikte girdikleri bina içerisinde sanık ve suça sürüklenen çocuğun çıkardıkları bıçakları katılanın çenesine dayayıp 900,00 TL parasını zorla aldıkları maddi vakıa olarak kabul edilerek, İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında Hukukî Süreç başlığı altında (1) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen hükmün kurulduğu belirlenmiştir.
2.Sanık ve suça sürüklenen çocuk suçlamaları kabul etmemiştir.
3.Katılanın sanık ve suça sürüklenen çocuğu teşhis ettiğini gösteren canlı teşhis tutanağı dosyada mevcuttur.
4.Suça sürüklenen çocuk hakkında düzenlenen sosyal inceleme raporu dosyada mevcuttur.
5.Sanık ve suça sürüklenen çocuğun üzerinde ele geçirilen bıçakların 6136 sayılı Kanun kapsamında olduğuna ilişkin raporlar dosyada mevcuttur.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen Olay ve Olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.
A. Tebliğname Yönünden
Kolluk tarafından tutulan, 07.09.2018 tarihli "Olay Araştırma Görüntü İnceleme Yakalama Muhafaza Altına Alma Teslim Tutanağı" başlıklı tutanakta, eylemin gerçekleştiği yerin metruk bir bina olduğunun belirtildiği, dosya içerisinde bahse konu binanın konut veya iş yeri olduğuna ilişkin başka bir bilgi veya belgenin de bulunmadığı anlaşıldığından, tebliğnamede sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesi 1. fıkrasının (a) ve (c) bentlerinin yanında (d) bendiyle de uygulama yapılması gerektiği yönündeki görüşe iştirak edilmemiştir.
B. Temyiz İtirazları Yönünden
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdiri ile Bölge Adliye Mahkemesi'nin kararına göre; suçun sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, özellikle aralarında iftira atmayı gerektiren bir husumet bulunmayan katılanın sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ...'yı soruşturma aşamasında kendisini yağmalayan şahıslar olarak kesin ve net şekilde teşhis etmesi, şahısların üzerinde suçta kullanılan bıçakların ele geçirilmesi ve tüm dosya kapsamı gözetildiğinde suça sürüklenen çocuk müdafii ile sanık müdafiinin temyiz sebeplerine yönelik hukuka aykırılık bulunmamıştır.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 03.02.2021 tarihli ve 2020/511 Esas, 2021/293 Karar sayılı kararında sanık ... müdafii ve suça sürüklenen çocuk ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında
yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ayrı ayrı ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,
06.05.2024 tarihinde karar verildi.