TCK’nın 292/1,53,58. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın kasten yaralama suçundan dolayı Nazilli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.02.2008 tarih ve 2007/181; 2008/80 E.K sayılı ilamıyla 2400 TL adli para cezasına mahkum edildiği, bu kararın 27.03.2008 tarihinde kesinleştiği, bu cezanın 15.08.2008 tarihinde infaz edildiği, bundan sonra 22.08.2008 tarihinde işlediği tehdit suçundan dolayı Nazilli 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 02.04.2009 gün 2008/698; 2009/437 E.K. sayılı ilamı ile 5 ay hapis cezasına mahkum edildiği, bu cezanın da 12.05.2009 tarihinde kesinleşmesinden sonra 06.09.2009 tarihinde yargılamaya konu firar suçunu işlediğinin saptanması karşısında, sanığın ikinci kez mükerrir olmasına karşın hakkında ilk kez tekerrür uygulanan kişi olarak değerlendirilmesi ve kabulü aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 05.12.2012 tarihinde tekerrür bölümüne ilişkin olarak oyçokluğuyla diğer yönlerden oybirliğiyle karar verildi.
5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 108. maddesinin 3. fıkrasındaki "ikinci defa tekerrür hükümlerin uygulanması durumunda, hükümlünün koşullu salıverilmeyeceğini" ilişkin hükmün uygulanabilmesi için; sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanıp bu cezanın 5275 sayılı Kanunun 108/1. maddesi uyarınca infazı yapıldıktan sonra tekrar suç işlemesi halinde ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiği ancak somut olayımızda mükerrir cezanın infazına halen devam edilmesi nedeniyle ikinci kez mükerrirliğin şartlarının oluşmadığı düşüncesiyle ikinci kez mükerrirliğin oluştuğuna dair eleştiride sayın çoğunluğun bu yöndeki düşüncesine katılmıyorum. 05.12.2012