Mahkûmiyet
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Mahkeme kararı ile sanığın hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 5 ay 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
Sanığın temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, tanık A. K. dinlenilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna ilişkindir.
Sanığın alacağını istemek amacıyla katılanın yanına gittiği, çıkan tartışmada katılana "Şerefsiz yaktın beni, tüm Keşanı dolandırdın" dediği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.
1. Tanık N.Ü.'nün olay tarihinde sanığın yanında olduğunu ve sanığın katılana yönelik kötü söz söylemediğini beyan etmesi karşısında, bu beyana neden itibar edilmediği açıklanıp tartışılmadan ve savunma tanığı A.K. dinlenilmeden eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması,
2. Kabule göre de;
Sanığın aşamalardaki tutarlı anlatımlarında katılanın kendisine hakaret ve tehdit içerikli sözler söylediğini savunması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişimi üzerinde durularak 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Hukuka aykırı bulunmuştur.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
13.02.2024 tarihinde karar verildi.