İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286. maddesinin 1. fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260. maddesinin 1. fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291. maddesinin 1. fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294. maddesinin 1. fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298. maddesinin 1. fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Kırşehir Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.12.2020 tarihli ve 2020/338 Esas, 2020/434 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81. maddesinin 1. fıkrası, 35. maddesinin 2. fıkrası, 29. maddesinin 1. fıkrası, 62. maddesinin 1. fıkrası, 53. maddesinin 1. fıkrası uyarınca 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak
yoksunluklarına, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınması suretiyle cezasının 3 yıl 1 ay 15 gün üzerinden infazına karar verilmiştir.
2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 28.04.2021 tarihli ve 2021/294 Esas, 2021/1176 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi uyarınca uygulama maddesi yönünden düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.
Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; meşru savunma ve haksız tahrikin derecesine ilişkindir.
1. Dosya içeriğine göre; sanık ve katılan arasında olay tarihinden önce de koyunların otlatılması nedeniyle tartışma çıktığı, olay günü katılanın kardeşi ... ve sanığın arazide karşılaştıkları, daha sonra ...'ın ayrıldığı ve olay yerine katılanın gelerek sanıkla koyunların otlatılması meselesi nedeniyle tartıştığı, çıkan tartışmada katılanın sanığa elindeki sopa ile saldırdığı ve sanığın da eş zamanlı olarak kendi elindeki sopa ile karşılık verdiği, katılan yere düşerken sanığın yanında bulunan ruhsatsız tabanca ile katılana tek sefer ateş ettiği, merminin katılanın karın bölgesinden girdiği, göğüs kafesini kat ederek çenesinden girip sol yanaktan çıktığı, yaralanmasının hayati tehlikeye sebep olmayacak, basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve yüzde sabit ize sebep olacak nitelikte olduğu kabul edilmiştir.
2. İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, olayda kullanılan silahın öldürmeye elverişli oluşu, hedef alınan vücut bölgesi, önceye dayalı husumetin varlığı, yaralamanın niteliği dikkate alındığında sanığın kastının öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, katılandan sanığa yönelen ve haksız hareket teşkil eden söz ve davranışın ulaştığı boyut dikkate alındığında 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesinin asgari hadden uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, sanığın eyleminde yasal şartları gerçekleşmediğinden 5237 sayılı Kanun'un 25 ve 27. maddelerinin uygulanma olanağı bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşılmakla, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 28.04.2021 tarihli ve 2021/294 Esas, 2021/1176 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289. maddesinin 1. fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302. maddesinin 1. fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesinin 1. fıkrası uyarınca Kırşehir Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
06.05.2024 tarihinde karar verildi.