Düşme

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Patnos 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.06.2015 tarihli ve 2014/654 Esas, 2015/320 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında mağdura karşı taksirle yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 73/4. ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddeleri uyarınca şikayetten vazgeçme nedeniyle kamu davalarının düşürülmesine karar verilmiştir.

Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; sanıkların, mağduru kasten yaraladıkları gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek mahkumiyet kararı yerine taksirle yaralama suçundan düşme kararı verilmesine ilişkindir.

Sanıkların, mağdur ile alacak meselesinden kaynaklanan anlaşmazlıklarının olduğu, olay günü sanıkların, mağdurun evine gidip alacaklarını istedikleri, aralarında çıkan tartışmada sanıkların evin dışına çıkıp taş atmak suretiyle mağdurun evinin camlarını kırdıkları ve mağduru basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladıkları olayda suç vasfının hatalı belirlendiği, sanıkların 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-(e) maddelerinde düzenlenen kasten yaralama suçundan cezalandırılmaları gerektiği anlaşılmış ise de sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-(e) maddeleri uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-(e) maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, 5237 sayılı Kanun’un 67/2-(a) maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanıkların 01.04.2015 tarihli savunmaları olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Patnos 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.06.2015 tarihli ve 2014/654 Esas, 2015/320 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1-(1) maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesinin gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.05.2024 tarihinde karar verildi.