Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Oluş ve dosya içeriğine göre; sanık ...’nin, mağdurlar ..., ... ve ...’e; sanık ...’un mağdurlar ... ve ...’e yönelik olarak farklı zaman ve zeminlerde hürriyetlerini kısıtlayıp zorla senet ve para almak suretiyle birden çok gerçekleştirdikleri eylemlerinin, suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK.nun 499/1-son ve 80; 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK. kapsamında ise her bir mağdura karşı birden ziyade TCK'nin 149/1-c-d ve yine her bir mağdura karşı 109. ve 43. maddeleri kapsamında kaldığı gözetilip, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7/2 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3. maddesi gereğince, önceki ve sonraki kanunların anılan bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan hükmün belirlenmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nin 149/1-c.d, 62/1 ve 53. maddeleri ile TCK'nin 109/2, 109/3-b, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 3 kez; sanık ... hakkında ise yalnızca mağdurlar ... ve ...’e yönelik yağma suçundan 5237 sayılı TCK'nin 149/1-c.d, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 2 kez mahkumiyetlerine karar verilmesi kanuna aykırı ise de; yapılan denetim sırasında, kazanılmış hak kuralı dikkate alındığında bu husus sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanıklar ...ve ...savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 18/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.