HÜKÜMLER: Mahkumiyet
İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Zonguldak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.03.2019 tarihli ve 2017/156 Esas, 2019/83 Karar sayılı kararı ile; sanıklar hakkında katılana yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) ve (d) bentleri, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi, 63 üncü maddeleri uyarınca ayrı ayrı 3'er yıl 9'ar ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 03.03.2021 tarihli ve 2020/15 Esas, 2021/369 Karar sayılı kararı ile; İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıkların istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanıklar hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi, 63 üncü maddesi, 54 üncü maddesi ve 5271 sayılı Kanun'un 283 üncü maddesi uyarınca sanıklar aleyhinde istinaf başvurusu bulunmadığından kazanılmış hakları gözetilerek ayrı ayrı 3'er yıl 9'ar ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
Sanıklar Müdafilerinin Temyiz Sebepleri; öldürme kastı ve öldürmeyi gerektirecek husumet bulunmadığına, hatalı kabul ve delil değerledirmesine, beraat kararı verilmesi gerektiğine, haksız tahrikin derecesine, meşru savunmanın varlığına, fazla ceza tayinine, ilişkindir.
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Sanık ...'nın katılan ...'in kız kardeşi ... ile evli olduğu, taraflar arasında husumet bulunduğu, olay tarihinde tarafların birbirleriyle karşılaşmaları üzerine aralarında yaşanan tartışmanın kavgaya dönüştüğü, sanık ...'nın ve ...'in birbirlerine karşılıklı olarak hakarette bulundukları, tartışmanın kavgaya dönüşmesi üzerine yaşanan arbede sırasında sanık ...'nın demir levye ile katılan sanık ...'in yüzüne vurduğu, katılan ...'nın katılan sanık ...'i vücudunun muhtelif yerlerinden bıçakla yaraladığı, katılanın, sanıkların eylemi nedeniyle adli rapor bulgularına göre basit tıbbi müdahele ile giderilemeyecek, hayati tehlike geçirecek, vücudunda orta (3) derece kemik kırığına ve yüzünde sözel diyalog mesafesinden ilk bakışta belirgin bir şekilde fark edilebilir sabit ize neden olacak şekilde yaralandığı anlaşılmıştır.
2. Sanıkların savunmaları, katılan ve tanık beyanları, adli tıp raporları, kolluk tutanakları, güncel nüfus ve adli sicil kayıtları dava dosyasında mevcuttur.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Sanık ...'nın mağdur ...'in kız kardeşi ... ile evli olduğu, taraflar arasında husumet bulunduğu, olay tarihinde tarafların birbirleriyle karşılaşmaları üzerine aralarında yaşanan tartışmanın kavgaya dönüştüğü, sanık ...'nın demir levye ile sanık ...'ın da bıçakla katılanı basit tıbbi müdahele ile giderilemeyecek, hayati tehlike geçirecek, vücudunda orta (3) derece kemik kırığına ve yüzünde sözel diyalog mesafesinden ilk bakışta belirgin bir şekilde fark edilebilir sabit ize neden olacak şekilde yaraladığı, sanıklar ... ile ...'nın eylem sırasında öldürmeye elverişli bıçak ve demir levye kullanmış olmaları, mağdurun boyun ve göğüs bölgelerinden çökme kırığı oluşacak ve hayati tehlike geçirecek düzeyde yaralandığı, hedef alınan vücut bölgeleri,
darbe sayıları ve şiddeti, katılandaki yara yerleri ve nitelikleri dikkate alındığında öldürme soncunu yaratabilecek şekilde katılanı yaraladıkları dikkate alınarak sanıkların eylemleri neticesinde açığa çıkan kastlarının öldürmeye yönelik olduğu, olay yerinin katılan ...'in evine yakın olması, taraflar arasında önceye dayalı husumetin bulunması, anlatımlara ve adli raporlar kapsamına göre sanık ...'da bıçak, ...'da da ele geçirilemeyen levye bulunması dikkate alındığında; sanıkların olay yerine hazırlıklı olarak gittikleri anlaşılmakla; sanıklar hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan mahkumiyet hükümleri verildiği anlaşılmıştır.
İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, katılandan sanıklara yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, eylemlere uyan suç vasfı ile yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, somut olayda meşru savunma koşullarının bulunmadığı anlaşıldığından sanıklar müdafilerinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 03.03.2021 tarihli ve 2020/15 Esas, 2021/369 Karar sayılı kararında sanıklar müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Zonguldak 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
02.05.2024 tarihinde karar verildi.