Mahkûmiyet
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edeninin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR
1. Sanık hakkında "Basit Cinsel Saldırı" suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Körfez 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.12.2014 tarihli ve 2014/598 Esas, 2014/221 Karar sayılı kararı ile mevcut deliller değerlendirilerek sanık hakkında 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
Sanığın Temyiz İsteği
Hakkında verilen kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ve saire ilişkindir.
1. Mahkemece kurulan hükümde, kayden 01.01.1995 doğumlu olan mağdurenin olay tarihinde 20 yaşın içinde olduğu nazara alınarak sanığın eyleminin sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçunu oluşturduğu gözetilerek karar verilmesi yerine suç vasfının tayininde ve uygulama maddesinde yanılgıya düşülerek sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.
2. Açıklayan gerekçeye göre Tebliğnamede onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.
Gerekçenin (1) numaralı bentinde açıklanan nedenlerle Körfez 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.12.2014 tarihli ve 2014/598 Esas, 2014/221 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
13.02.2024 tarihinde karar verildi.