Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sanık hakkında Patnos Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 07.04.2016 tarihli iddianamesiyle parada sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 197 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 54 üncü maddeleri uyarınca dava açılmıştır.
2. Patnos Ağır Ceza Mahkemesi'nin 22.02.2018 tarih ve 2016/111 Esas, 2018/34 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereği beraat kararı verilmiştir.
3. Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusu üzerine, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi'nin 03.05.2019 tarih ve 2018/1792 Esas, 2019/1079 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 197 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 inci maddesi, 52 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
Sanığın temyiz isteği; atılı suçlamayı kabul etmediğine ve beraat etmesi gerektiğine ilişkindir.
1. Dava konusu olay, yol kontrol uygulamasında sanığın içinde bulunduğu aracın durdurularak usulüne uygun arama yapılması neticesinde sanık üzerinde sahte olduğu değerlendirilen 1 adet 200,00 TL banknotun ele geçirildiği iddiasına ilişkindir.
2. Dosya kapsamında, T.C. ... Sahte Banknot İnceleme ve Değerlendirme Raporu ve tanık beyanı mevcuttur.
1. 5237 sayılı Kanun'un 197 nci maddesinin birinci fıkrasında parada sahtecilik suçu "Memlekette veya yabancı ülkelerde kanunen tedavülde bulunan parayı, sahte olarak üreten, ülkeye sokan, nakleden, muhafaza eden veya tedavüle koyan kişi iki yıldan oniki yıla kadar hapis ve onbin güne kadar adlî para cezası ile cezalandırılır." şeklinde tanımlanmıştır. Sahte parayı muhafaza eden sanık hakkında, atılı suçlamayı kabul etmediğine yönelik sanığın temyiz istekleri yerinde görülmediğinden Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi'nin 03.05.2019 tarih ve 2018/1792 Esas, 2019/1079 Karar sayılı kararında, hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi'nin 03.05.2019 tarih ve 2018/1792 Esas, 2019/1079 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Patnos Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.02.2024 tarihinde karar verildi.