HÜKÜMLER: Ceza tertibine yer olmadığı
Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemece sanıklar hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkralarında düzenlenen hakaret suçundan ayrı ayrı, 5271 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca ceza tertibine yer olmadığına karar verilmiştir.
Katılanın temyiz isteği, sanıkların eylemine ilişkin tarafsız tanığın bulunmadığına, tek delilin kendisi tarafından sunulan ses kaydı olduğuna, nitekim bu ses kayıtlarının dökümüne ilişkin bilirkişi raporunun sonuç bölümünde sanıklardan ...'in "Şerefsiz ve gerizekalı" demek suretiyle hakaret ettiğinin tespit edildiğine, anılan ses kayıtlarında kendisinin de sanıklara hakaret ettiğine dair bir tespit bulunmadığına, bu iddianın yalnızca sanıkların beyanlarına dayandığına vesaire ilişkindir.
Katılan ... 'ın evine doğru ilerlerken sanık ...'in kullandığı aracın yanından geçtiği, sanığın ileride aracını durdurduğu ve katılanın yanına gelerek kendisine "Sen bana nasıl şerefsiz dersin, sensin şerefsiz." dediği, diğer sanık ...'in de yine katılana "Şerefsiz" şeklinde hakarette bulunduğu iddiasıyla açılan davada, hakaretin karşılıklı olduğu Mahkemece kabul edilmiş ve bu suretle sanıklar hakkında ceza tertibine yer olmadığına karar verilmiştir.
A. Katılanın Temyiz Sebepleri Yönünden
Dosyaya sunulan ses kayıtlarının dökümüne ilişkin bilirkişi raporuna göre, kayıtta sanıkların, katılanın kendilerine "Gerizekalı, şerefsiz." şeklinde hakarette bulunduğuna ilişkin sözlerinin yer alması ile taraf ve tanık beyanları doğrultusunda hakaret eyleminin karşılıklı olduğu şeklindeki Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir hukuka aykırılık görülmemiştir.
B. Sair Sebepler Yönünden
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre katılanın yerinde görülmeyen sair temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
Sanıklar hakkında kurulan hükümlerde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, hakaretin karşılıklı olarak işlendiğinin kabul edilmesi halinde, 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi gereğince ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmesi gerekirken “5271 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereğince ceza tertibine yer olmadığına” şeklinde karar verilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılanın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği her iki hüküm fıkrasında yer alan "CMK'nun 129/3 maddesi gereğince ceza tertibine yer olmadığına" ibareleri çıkartılarak yerlerine "5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına" ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükümlerin, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
12.02.2024 tarihinde karar verildi.