Beraat (düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi)
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Manisa Cumhuriyet Başsavcılığının 26.05.2017 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında, parada sahtecilik suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.
2. Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.04.2018 tarihli kararıyla sanık hakkında parada sahtecilik suçundan 2 yıl 1 ay hapis ve 2.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
3. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 17.05.2019 tarihli kararıyla, Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.04.2018 tarihli mahkumiyet hükmü kaldırılarak sanığın beraatine ve istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.
Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; sanık hakkında eksik araştırma ile beraat hükmü kurulduğuna ilişkindir.
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Dava konusu olay, 20.01.2017 tarihinde ...'a ait tekel bayisine sahte 100,00 TL ve 21.01.2017 tarihinde ...'e ait olan tekel bayisine sahte 100,00 TL para verildiğinin anlaşılması üzerine, sanığın üzerine atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.
2. Dosya kapsamında yer alan, mağdurların beyanları, tanık beyanları ve sanık beyanı ile T.C. Merkez Bankasından alınan 22.03.2017 tarihli rapor dikkate alınarak, sanığın parada sahtecilik suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk derece mahkemesince verilen hüküm kaldırılarak, sanığın, üzerine atılı suçu işlediğine ilişkin kardeşi olan temyiz dışı sanığın atfı cürümden öteye gitmeyen ifadesi dışında inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesiyle beraatine karar verilmiştir.
Dosya kapsamında yer alan tanık M.A'nın alınan beyanından, sanığın temyiz dışı sanık ile kullandığı aracı görmesi üzerine yanına giderek "sağa sola sahte para mı veriyorsunuz" dediğini, şahısların "telafi ederiz" diyerek uzaklaştıklarını ifade ettiği anlaşılmakla, T.C. Merkez Bankasından alınan uzmanlık raporuna göre, sahte olarak üretilmiş iki adet 100,00 TL parayı mağdurlara veren sanığın üzerine atılı suçtan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 17.05.2019 tarihli ve 2018/2283 Esas, 2019/891 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.02.2024 tarihinde karar verildi.