İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.03.2018 tarihli ve 2018/11-38 Esas, 2018/113 Karar sayılı kararı uyarınca ilk derece mahkemesince verilen "mahkûmiyet" kararı istinaf mercii tarafından "beraat" kararı verilerek hüküm türü değiştirildiğinden kararın temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Antalya 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.01.2021 tarihli ve 2019/305 Esas, 2021/16 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 87/3,29,62,53. maddeleri uyarınca 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 15.12.2021 tarihli ve 2021/600 Esas, 2021/2065 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusu üzerine, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 25/1. maddesi ve 5271 sayılı Kanun'un 223/2-d maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebebi özetle; olayda meşru savunma koşullarının bulunmadığına, sanığın haksız tahrik altında kasten yaralama suçundan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.
Olay günü sanıkla katılanın anlaşıp bir otelde buluştukları, kaldıkları otel odasında alkol aldıkları ve yatakta uzanan sanığın katılanı kolundan yatağa çekmesi üzerine katılanın meyve bıçağı ile sanığı omuzundan basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte yaraladığı, bunun üzerine sanığın katılanı elinden bıçağı düşürüp sonrada tekme ve tokatla darp ederek hayat fonksiyonlarını (1.) derece etkileyecek kemik kırığına neden olacak nitelikte yaraladığı olayda, sanığın eyleminde meşru savunma veya meşru savunmada sınırın aşılması koşullarının gerçekleşmediği, haksız tahrik altında kasten yaralama suçundan cezalandırılması gerektiği gözetilmeden yanılgılı değerlendirme ile eyleminin meşru savunma kapsamında kaldığı kabul edilerek beraatine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.
Gerekçe başlığı altında açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 15.12.2021 tarihli ve 2021/600 Esas, 2021/2065 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
30.04.2024 tarihinde karar verildi.