Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı asil; 01/08/2010-14/04/2014 tarihleri arasında çalıştığını, 07/10/2013-31/12/2013 tarihleri arasında ücretsiz izin kullandığını, 07/04/2014 tarihinde iş başı yaptığını, 14/04/2014 tarihinde istifaya zorlandığını iddia ederek; kıdem ve ihbar tazminatı, ücret ve fazla mesai alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı, davacı temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacının davalı işyerine verdiği “... projenizde çalışmaktayım. 08/06/2013’te doğum yaptım. 10/07/2013 tarihinden itibaren ücretsiz izine ayrıldım. 07/04/2014 tarihinde iş başı yaptım. Fakat çocuğuma bakacak kimse olmadığı için tazminat hakkımın tarafınızdan tarafıma ödenmesini 14/04/2014 tarihinde çıkışımın yapılmasını saygılarımla arz ederim.” içerikli dilekçe, kıdem tazminatının ödenmesi kaydıyla istifa iradesi taşıdığından ve davalı işverenin bu dilekçeyi işleme koymakla davacının talebinin uygun görüldüğünün düşünülmesi gerekeceğinden, davacının kıdem tazminatı talebinin kabulü yerine yazılı gerekçe ile reddi hatalıdır.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 24.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.